Nostalgie

  • 10 juni 2021
  • 28 reacties
  • 397 Bekeken

Reputatie 5

Ik weet niet of dit soort topics toegestaan is, maar mocht dat niet zo zijn, dan bij voorbaat mijn excuses.

Ik heb altijd van treinen gehouden, als kind al. Geen groter plezier dan een reisje per trein, en aangezien we veel familie hadden buiten onze eigen woonplaats, waren treinreisjes in ons gezin regelmatig aan de orde. Om naar een oom of tante te gaan, naar de verjaardag van oudooms en oudtantes, en soms gewoon voor een dagje uit.

We woonden in Dordrecht en daar was een bonte verzameling aan reismogelijkheden. Of beter gezegd, treinen. Soms, op weg naar een familielid in Den Haag of Leiden, kwamen we in een “D-trein” terecht, en dat vond ik dan heel spannend, zo'n trein die uit allemaal losse rijtuigen bestond. Plan D, Plan E, het reed allemaal rond in die internationale treinen. Ervoor vaak een stoere locomotief, een 1300, een 1100 (zelfs meegemaakt dat er twéé stuks 1100 voor stonden), soms zelfs een 1000, met die hoge grote spaakwielen.

Of een Beneluxtrein, de blauwe Hondekoppen van de lijn Brussel-Amsterdam, die erg leken op de “normale” treinen, maar toch een beetje anders waren en ook andere nummers hadden - véél langer.

Negen van de tien keer was het een “gewone” Hondekop echter, een mat 54, en regelmatig gekoppeld aan een mat 40 of mat 46. Meestal liep het mat 54 voorop, maar toch kwamen we dan regelmatig in het treinstel mat 40/mat 46 terecht, omdat mijn moeder niet graag in het voorste treinstel zat (ze had zich in het hoofd gezet dat je daar bij een ongeluk eerder kans had ernstig gewond te raken). Als het druk(ker) was in de trein, moesten we dan soms even zoeken naar een plekje waar we met zijn vieren bij elkaar konden zitten, en dan moest je soms de bakovergang tussen twee bakken passeren, dat nauwe gangetje, altijd een beetje stoffig en donker (zeker in mat40/mat 46), met bewegende (stoffen) balgen en met ijzeren platen op de vloer die over elkaar heen schoven als de trein reed. In mijn kinderbeleving was dat altijd een lang donker en nauw gangetje en ik vond dat altijd maar wat spannend om doorheen te lopen.

Mijn oom woonde in Hoogezand-Sappemeer. Dus na een lange reis in mat 54/mat46 (waarbij ik het heel spannend vond dat de trein in Utrecht opeens van rijrichting veranderde, een heel gedoe, want mijn moeder wilde altijd “vooruit” rijden, dus er moest altijd van plaats worden gewisseld), en als kind had ik dan het idee dat de trein terug reed naar huis. Maar uiteindelijk kwamen we dan toch in Groningen aan, en moesten daar dan overstappen op de Blauwe Engel naar Hoogezand-Sappemeer, donkerrood waren die met een imposante “wing” op de neus. Soms zelfs nog met houten banken in de tweede klasse, van die banken die gemaakt waren van allemaal horizontale afgeronde latjes. Als die trein dan optrok (meestal een tweetje, maar soms op rustigere tijden een “eentje") maakte de dieselmotor een donderend geluid en soms woei er zomaar een donkere rookwolk langs het raam die de trein bij het optrekken had uitgebraakt.

Herinneringen, er zijn er nog veel meer, maar zijn er nog mensen die dit kennen?


28 reacties

Wat een leuk verhaal, Peter. Uiteraard is dat toegestaan en waarderen wij ook!

 

Ik ging ook wel eens met de trein naar familie, vrienden of vaak naar 1 van de Waddeneilanden. Daardoor associeerde ik de trein ook met een leuk uitstapje en was het dus altijd feest als we met de trein gingen. De donkere bakovergangen kan ik me nog goed herinneren. Ik ga daar altijd zo snel mogelijk doorheen en het liefste met maar 1 stap op de plaat. 

Reputatie 5

Wat een leuk verhaal, Peter. Uiteraard is dat toegestaan en waarderen wij ook!

 

Ik ging ook wel eens met de trein naar familie, vrienden of vaak naar 1 van de Waddeneilanden. Daardoor associeerde ik de trein ook met een leuk uitstapje en was het dus altijd feest als we met de trein gingen. De donkere bakovergangen kan ik me nog goed herinneren. Ik ga daar altijd zo snel mogelijk doorheen en het liefste met maar 1 stap op de plaat. 

Als kind treuzelde ik altijd een beetje in die bakovergangen, ik vond ze maar wat spannend en interessant, net alsof je opeens in een hele geheimzinnige wereld terechtkwam. In mijn herinnering waren die in bijv. mat 46 ook langer dan in moderne treinen. Maar dat kan de vervorming van een kinderherinnering zijn.

Mijn moeder echter, die er zo gauw mogelijk doorheen wilde, duwde me dan al gauw aan mijn schouder naar voren en weg was dan die geheimzinnige donkere “grot” als je dan weer gewoon op het volgende balkon van de trein stapte :)

Reputatie 5

Leuk verhaal Peter! Wat mij betreft een verademing tussen de honderden topics over “tas verloren”, “medereizigers houden zich niet aan de regels”, “klacht over conducteur”, “waarom mag ik in deze tijd niet in de eerste klas zitten” en “te druk in de trein”.

Er was bij mij thuis wel een auto, maar heel soms kon je met extra korting goedkope kaartjes krijgen waarmee je door het hele land kon reizen, volgens mij heette dat “meermanskaart”. Dan gingen wij ook met de trein naar familie, meestal wat verder weg. Dat was natuurlijk echt een belevenis. Eerst met de boemel naar een “echt” intercity station en dan overstappen (op zich al belevenis op die leeftijd). Ik ben kennelijk iets jonger, dus dit was mat’54, dus met deuren die je onder het rijden weer open kon trekken en ook de doorloopjes tussen de bakken. Het was vooral ontzettend spannend om daar door te gaan als de trein op topsnelheid was. Eng en toch ook leuk!

Ik was in dit tijd eigenlijk alleen de Zoetermeer Stadslijn gewend, dat was een heel andere wereld dus!

We zijn ook nog eens in zo’n “D-trein” naar België geweest, ik weet niet meer precies waar, ik denk Brugge. Dat was natuurlijk ook een unieke ervaring.

Voor mij was denk ik het hoogtepunt wel de eerste keer dat ik in een ICM reed. Eerst had ik al niet in de gaten dat we al reden en vervolgens zat ik te wachten tot hij eens naar normale snelheid zou gaan, dat duurde en duurde maar. Maar wat bleek nou, hij reed al 130! Wat een wereld van verschil als je SGM en mat’54/mat’64 gewend was!

Wat dat betreft kan ik, in tegenstelling tot kennelijk veel andere mensen, echt het comfort van de SLT (en iets mindere mate SNG) waarderen. Het rijdt gewoon als een ICM destijds, je hebt nauwelijks door dat je in beweging bent.

En dat vind ik ook zo mooi aan een getrokken trein: hetzelfde idee, maar dan ook nog eens zonder motorgeluid.

Een jaar of 15 geleden ben ik ook nog eens met de nachttrein naar Andorra geweest. Een heel interessante ervaring, maar kan ik niet aanraden als je enigszins uitgeslapen denkt aan te komen. Je staat vaak stil (soms een paar uur achter elkaar!) en je mag midden in de nacht nog even overstappen. En natuurlijk een Belgische loc ervoor, zo’n oude, die deze keer, zowaar, niet defecte raakte, maar we stonden alsnog een keer (extra) urenlang stil vanwege een “aanrijding met een persoon”.

Toen ik student was, hadden we nog OV-kaarten die de hele week geldig waren. Ik ging dan af en toe gewoon een dagje in de trein studeren, mooie herinneringen.

Reputatie 7

In mijn jeugd gingen we iedere zomer met het gezin op gezins-Zomertoer. Dat kocht mijn moeder ter plekke aan het loket. Ik meen een kaart voor 4 dagen binnen een bepaalde periode. Dat was begin jaren tachtig. NS gaf toen ieder jaar een geel boekje uit met daarin tientallen dagjes uit in het gehele land. Ik keek er graag in en droomde al weg bij de zomerse plaatjes van dierentuinen, pretparken en ander vertier. De Linneüshof in Bennebroek stond er ook in en daar zijn we ook eens geweest met de combi trein en bus. 

En de Flevohof stond erin: Beleef de dag van je leven in de Flevohof!..... Mooie jeugdherinneringen. Die intercity's met oranje banken en ramen die je kon opendraaien....Van toen heb ik reizen per trein leren kennen en vond het magisch. In mijn studententijd met de ov-kaart, nog zo'n geplastificeerd kartonnetje, en ben ook daarna altijd heel veel met alle ov blijven reizen. Zowel door Nederland als door heel Europa.

Reputatie 5

Ik denk ook wel eens met weemoed aan de treinreizen van vroeger. Soms kwam er familie een weekje logeren en dan gingen we met z'n allen op reis. De NS dagtochten, dan kon je voor "weinig”, vergeleken met nu, een hele dag weg. Een dagje Friesland bijvoorbeeld, met de trein naar Enkhuizen, met de boot naar Stavoren, een rondrit met een bus door Friesland, diverse stops met gratis koffie, lunch dan met de trein naar huis, of met de boot terug naar Enkhuizen en dan de trein. Zo waren er heel veel dagtochten. De lekkere banken met stoffen bekleding of de kunstleren banken die zich met een diepe zucht naar je achterwerk vormden. Ramen die open konden, deuren die ook onder het rijden open konden. Nu wil een trein niet voor of achteruit als een deur kiert….

Toen werd nog aangegeven dat als je een verre (retourrit) moest maken je beter een dagkaart kon kopen dan een retourtje. Even duur (35 gulden dus nu €15) maar je zat niet aan een vaste reisroute vast. Zo waren er wel meer dingen die men actief aangaf…. de avondretour de weekend retour, de 60+ kaart. Voor een paar gulden extra ook met de bus, tram en metro op het zelfde kaartje. Je kon toen alleen net achteraf betalen maar of dat een nadeel was…. Je broodje betaal je toch ook geen maand nadat je het gegeten hebt.

Reputatie 5

Ja, die avondretour, of retour in het algemeen waren wel heel mooi, jammer dat die er niet meer zijn.

Maar met mijn flex-abonnement-met-40%-korting-buiten-de-spits-en-achteraf-betalen, ben ik wel erg blij!

Reputatie 4

Je moest altijd op tijd op het station zijn, want je moest eerst nog een kaartje kopen aan het loket. Als het druk was stonden er twee lange rijen op station Middelburg. Vreselijke mensen dat loketpersoneel. Van klantvriendelijkheid hadden ze nog nooit gehoord. Als je vroeg in de ochtend met groot geld betaalde kreeg je de wind van voren. Tegenwoordig inchecken met je OV-chipkaart en klaar.

Reputatie 5

Ja dat is toch wel een stukkie beter zo. Maar ik heb weinig “last” gehad van dat loketpersoneel, het waren meer de klanten voor me waar ik last van had. Van die mensen die op het moment dat ze aan de beurt zijn eens gaan nadenken over waar ze naartoe willen en hoe en daar liefst ook nog advies over willen hebben niveau reisbureau. Wat was ik blij met de automaten.

Reputatie 5

Ik denk ook wel eens met weemoed aan de treinreizen van vroeger. Soms kwam er familie een weekje logeren en dan gingen we met z'n allen op reis. De NS dagtochten, dan kon je voor "weinig”, vergeleken met nu, een hele dag weg. Een dagje Friesland bijvoorbeeld, met de trein naar Enkhuizen, met de boot naar Stavoren, een rondrit met een bus door Friesland, diverse stops met gratis koffie, lunch dan met de trein naar huis, of met de boot terug naar Enkhuizen en dan de trein. Zo waren er heel veel dagtochten. De lekkere banken met stoffen bekleding of de kunstleren banken die zich met een diepe zucht naar je achterwerk vormden. Ramen die open konden, deuren die ook onder het rijden open konden. Nu wil een trein niet voor of achteruit als een deur kiert….

Toen werd nog aangegeven dat als je een verre (retourrit) moest maken je beter een dagkaart kon kopen dan een retourtje. Even duur (35 gulden dus nu €15) maar je zat niet aan een vaste reisroute vast. Zo waren er wel meer dingen die men actief aangaf…. de avondretour de weekend retour, de 60+ kaart. Voor een paar gulden extra ook met de bus, tram en metro op het zelfde kaartje. Je kon toen alleen net achteraf betalen maar of dat een nadeel was…. Je broodje betaal je toch ook geen maand nadat je het gegeten hebt.

Ik denk nog met plezier terug aan de Tienertour uit de jaren '70. Geen flauw idee meer hoe duur die was, maar het was geen hoge prijs. En dan kon je als 16-jarige zomaar 4 dagen op pad. Kan me nog herinneren dat ik samen met een vriend een keer heb uitgepuzzeld wat de langste spoorverbinding in Nederland was en die zijn we toen gaan doen. Van huis uit kreeg je boterhammen mee in een tas, een flesje drinken en een paar gulden om onderweg te verteren.

Reputatie 5

Lang leve de OV-studentenkaart en de OV-kaart die je als dienstplichtige kreeg :relaxed:

Reputatie 5

Herinner me ook nog met veel plezier de Railtender, het karretje met dranken versnaperingen dat langskwam. Als je aangaf dat je iets wilde kopen, werd dat karretje met een blikkerig/metalig geluid op de rem gezet en had je de keus uit warme en koude dranken, koeken, broodjes, enz. Ik herinner me nog een markante medewerker op de lijn Vlissingen-Amsterdam, die berekende de prijzen altijd in stuivers, dus als je bijvoorbeeld een koek en een kop koffie had gekocht en je wilde betalen, dan zei hij niet “dat is dan ƒ 3,75", maar dan zei hij “dat is dan 75 stuivers"… Hij was bliksemsnel in het omrekenen van álle prijzen naar stuivers. Ik had hem al meerdere keren meegemaakt, ik reisde destijds vaak op die lijn, en op een goede dag had ik een zak met 100 stuivers in mijn tas gestopt, en heb hem toen daadwerkelijk in stuivers betaald. Hij kon het wel waarderen :)

Reputatie 7

Je moest altijd op tijd op het station zijn, want je moest eerst nog een kaartje kopen aan het loket. Als het druk was stonden er twee lange rijen op station Middelburg. Vreselijke mensen dat loketpersoneel. Van klantvriendelijkheid hadden ze nog nooit gehoord. Als je vroeg in de ochtend met groot geld betaalde kreeg je de wind van voren. Tegenwoordig inchecken met je OV-chipkaart en klaar.

Nu is het inderdaad veel makkelijker en sneller. Maar het heeft station Middelburg helaas verder geen goed gedaan want er is helemaal niets meer. Er is een lege kale hal en je checkt in of uit, dat is het enige wat je er nog kan doen. Wel erg karig voor het station van een provinciehoofdstad. Mijn herinneringen aan treinreizen vroeger hebben ook beelden van sfeer en levendigheid op stations, een wereldje op zich, dat is er niet meer (vind ik jammer), alleen in de grootste steden heb je dat nog.

Reputatie 4

Ja, dat klopt. Er zit alleen nog een fietsenmaker in het stationsgebouw, maar voor de rest ziet het er armoedig en vervallen uit. Het gebouw zou gerenoveerd worden en daarom was de stationsrestauratie ("Stoom") al gesloten, maar er gebeurt bar weinig.

Reputatie 5

Ja, dat klopt. Er zit alleen nog een fietsenmaker in het stationsgebouw, maar voor de rest ziet het er armoedig en vervallen uit. Het gebouw zou gerenoveerd worden en daarom was de stationsrestauratie ("Stoom") al gesloten, maar er gebeurt bar weinig.

Bestaan er dan nog echte stationsrestauraties?

Reputatie 5

Of melige machinisten en conducteurs (voornamelijk op de Zoetermeer Stadslijn):

  • “station VEURburg” (met goede aardappel in de keel)
  • “station Leidsewalletjes” (op toon Albert Mol / Richard Groenendijk / etc)
  • “station Den Haag Centraal, eindpunt van deze lijn, wilt u zo vriendelijk zijn al uw bagage mee te nemen, inclusief uw koffers, fietsen en papegaaienkooien”

Vast nog wel meer, dit zijn degenen die me te binnen schieten. Eén keer had conducteur of machinist ook z’n kind van rond de vijf jaar meegenomen en laten omroepen.

Ook soms wel interessant waren de meester<->hc gesprekjes over de intercom, als, bij mat’64, de machinist en conducteur in verschillende treinstellen waren.

Reputatie 5

Ook altijd leuk, volgens mij doen ze het al heel lang niet meer: combinatie en splitsen van de stoptrein uit Utrecht CS naar Rotterdam CS en Den Haag CS in Gouda. Wat ik daar vooral mooi aan vond:

  • op vertrekpunt station Utrecht stond al op de CTA’s waar welk deel van de trein naartoe ging
  • op de trein zelf stond dat ook (hoewel dat heel soms mis ging door defect)
  • bij het naderen van station Gouda werden de treinstelnummer omgeroepen met hun bestemming
  • op station Gouda kon je het nóg een keer checken met de CTA’s op het perron.

En dan nóg kregen sommige mensen het voor elkaar om in het verkeerde treinstel te zitten. Dat je op Den Haag CS aankomt, dat de conducteur net z’n riedeltje over eindstation e.d. heeft afgedraaid en dat dan iemand aan je vraagt: “hoe lang duurt het nog voordat we in Rotterdam zijn?”

Of dat je op Station Purmerend Overwhere staat en iemand vraagt hoe laat de trein naar Enkhuizen komt. Dat je dan netjes informeert dat die over enkele minuten komt, maar dat je daar niet zoveel aan hebt omdat je dan heel hard moet kunnen rennen en dat je gewoon de stopper naar Hoorn zult moeten nemen en daaroverstappen. En dat ze je dan gewoon niet geloven (ondanks verstrekstaten aldaar, informatieborden, reisinfo-app, enz.)!

Reputatie 5

Of melige machinisten en conducteurs (voornamelijk op de Zoetermeer Stadslijn):

  • “station VEURburg” (met goede aardappel in de keel)
  • “station Leidsewalletjes” (op toon Albert Mol / Richard Groenendijk / etc)
  • “station Den Haag Centraal, eindpunt van deze lijn, wilt u zo vriendelijk zijn al uw bagage mee te nemen, inclusief uw koffers, fietsen en papegaaienkooien”

Vast nog wel meer, dit zijn degenen die me te binnen schieten. Eén keer had conducteur of machinist ook z’n kind van rond de vijf jaar meegenomen en laten omroepen.

Ook soms wel interessant waren de meester<->hc gesprekjes over de intercom, als, bij mat’64, de machinist en conducteur in verschillende treinstellen waren.

Ik heb een aantal jaren dagelijks met de Zoetermeerlijn gereisd, woonde in Zoetermeer en werkte in Den Haag. Eén conducteur riep alles op rijm om (met een plat Haags accent): mensen, we komen zo aan op Den Haag Centraal, dus moven, de trein uit allemaal! En neem alsjeblieft al je rotzooi mee, want anders zitten wij ermee! Fijne dag nog!

Reputatie 5

Ook altijd leuk, volgens mij doen ze het al heel lang niet meer: combinatie en splitsen van de stoptrein uit Utrecht CS naar Rotterdam CS en Den Haag CS in Gouda. Wat ik daar vooral mooi aan vond:

  • op vertrekpunt station Utrecht stond al op de CTA’s waar welk deel van de trein naartoe ging
  • op de trein zelf stond dat ook (hoewel dat heel soms mis ging door defect)
  • bij het naderen van station Gouda werden de treinstelnummer omgeroepen met hun bestemming
  • op station Gouda kon je het nóg een keer checken met de CTA’s op het perron.

En dan nóg kregen sommige mensen het voor elkaar om in het verkeerde treinstel te zitten. Dat je op Den Haag CS aankomt, dat de conducteur net z’n riedeltje over eindstation e.d. heeft afgedraaid en dat dan iemand aan je vraagt: “hoe lang duurt het nog voordat we in Rotterdam zijn?”

Of dat je op Station Purmerend Overwhere staat en iemand vraagt hoe laat de trein naar Enkhuizen komt. Dat je dan netjes informeert dat die over enkele minuten komt, maar dat je daar niet zoveel aan hebt omdat je dan heel hard moet kunnen rennen en dat je gewoon de stopper naar Hoorn zult moeten nemen en daaroverstappen. En dat ze je dan gewoon niet geloven (ondanks verstrekstaten aldaar, informatieborden, reisinfo-app, enz.)!

Klopt, dat splitsen/aankoppelen van treinen vond ik ook altijd heel spannend. Geloof dat het ook in Zwolle of Amersfoort gebeurde, als de trein naar/uit Leeuwarden en de trein naar/uit Groningen samengevoegd of gesplitst werden.

Reputatie 5

Ja dat was een heel gebeuren vroeger, tegenwoordig doen ze het bijna niet meer volgens mij. In de serie West+Amsterdam naar Noord+Oost:

  • in Utrecht werden de treinen van/naar Noord (Leeuwarden/Groningen) en Oost (Enschede/Hengelo) van/naar West (Rotterdam/Den Haag) gesplitst/gecombineerd.
  • in Amersfoort werden de treinen vanuit West en Amsterdam naar Noord en Oost gesplitst/gecombineerd.
  • In Zwolle werden de treinen vanuit West en Amsterdam naar Noord gesplitst/gecombineerd.

En zo kon je elk half uur vanuit Den Haag CS, Rotterdam CS en Amsterdam CS (/Schiphol) naar Enschede, Leeuwarden en Groningen, briljant bedacht. In de tijd dat je nog kon doorlopen in de ICM, kon dat dus allemaal compleet zonder overstappen.

Reputatie 5

Ja dat was een heel gebeuren vroeger, tegenwoordig doen ze het bijna niet meer volgens mij. In de serie West+Amsterdam naar Noord+Oost:

  • in Utrecht werden de treinen van/naar Noord (Leeuwarden/Groningen) en Oost (Enschede/Hengelo) van/naar West (Rotterdam/Den Haag) gesplitst/gecombineerd.
  • in Amersfoort werden de treinen vanuit West en Amsterdam naar Noord en Oost gesplitst/gecombineerd.
  • In Zwolle werden de treinen vanuit West en Amsterdam naar Noord gesplitst/gecombineerd.

En zo kon je elk half uur vanuit Den Haag CS, Rotterdam CS en Amsterdam CS (/Schiphol) naar Enschede, Leeuwarden en Groningen, briljant bedacht. In de tijd dat je nog kon doorlopen in de ICM, kon dat dus allemaal compleet zonder overstappen.

In de tijd dat ik dat meemaakte, was het nog voornamelijk mat 54/mat 46 (jaren '70/begin jaren '80). Soms ging het aankoppelen heel gladjes en merkte je er nauwelijks iets van, soms ook ging het wat ruwer en dan kreeg het stilstaande treinstel waarin je zat een fikse duw. 

Reputatie 5

Ja dat ken ik wel, was met mat’64 ook nog wel zo. Heel wat keertjes meegemaakt op Gouda.

Met ICM zou dat heel mooi moeten gaan (met de doorlopkop), maar heeft NS nooit helemaal goed werkend gekregen, ergens wel jammer, ik vond het echt mooi. Vooral ook omdat mensen de neiging hebben om allemaal aan één kant van de trein te gaan zitten en zo kon je de hele trein door op zoek naar een rustig plekje.

Reputatie 7
Badge +3

@eriksl

Het belangrijkste argument voor het idee van die doorloopkop was dat conducteurs en catering dan door de hele trein konden lopen. Het systeem is altijd zeer storingsgevoelig gebleven, te veel bewegende delen vrees ik

Reputatie 5

@eriksl

Het belangrijkste argument voor het idee van die doorloopkop was dat conducteurs en catering dan door de hele trein konden lopen. Het systeem is altijd zeer storingsgevoelig gebleven, te veel bewegende delen vrees ik

Ik vond het altijd een mooi concept, heeft ook jarenlang goed gefunctioneerd, jammer dat het niet meer bestaat.

Weet nog dat de ICM me altijd (nog steeds) een beetje deed denken aan de stuurstand van de voormalige Beneluxtrein (de trek-duw-trein). 

Reputatie 5

Ik weet wat je bedoelt. Zou me niks verbazen als de ICM daar enigszins van afgekeken is. Het is me alleen niet duidelijk waarom die stuurstand zo’n “hump” had. Ik vond de volgende generatie Benelux met IRM wel een stuk mooier!

De doorloopkop van de ICM vond ik ook prachtig en ik heb zelf niet meegemaakt dat het niet werkte, maar ik hoor toch wel vanuit NS-kringen dat het zeer regelmatig niet werkte, volgens mij vooral als het wat kouder werd. Ik zag ook regelmatig ICM gekoppeld rijden met de deuren dicht.

Reputatie 7
Badge +3

De doorloopkop van de ICM vond ik ook prachtig en ik heb zelf niet meegemaakt dat het niet werkte, maar ik hoor toch wel vanuit NS-kringen dat het zeer regelmatig niet werkte, volgens mij vooral als het wat kouder werd. Ik zag ook regelmatig ICM gekoppeld rijden met de deuren dicht.

Vooral op Utrecht Centraal waar het perron in een lichte bocht lag gaf de doorlopkop bij het combineren van de treinen uit Den Haag en Rotterdam vaak problemen. Na een paar keer proberen gaf men het dan op en reed de trein (met vertraging) verder naar Amersfoort. Bij winterweer werd er de doorlopkop vaak uit voorzorg niet gebruikt om vertragingen te voorkomen. 

Reageer