Corona, ervaringen sinds de maatregelen



Toon eerste bericht

983 reacties

Mijn laatste dienst gedraaid voor mijn vakantie. Jemig, wat een drukte in de trein 😳, in geen tijden zulke drukke tijden in de middagapits gezien. Is lang geleden dat ik een VIRM6 tussen Eindhoven en Amsterdam volledig geknipt heb. 

Je ziet dat de scholen weer begonnen zijn. Een enkele scholier gebruikt de smoes het mondkapje te zijn vergeten, sommige jongeren vinden het doodnormaal om je uit te schelden en hopen op escalatie, want ze zijn met een groep. Ik denk dan altijd, is dat de toekomst? Houdt me hart vast.

De jongeren daldagkaart al geregeld tegengekomen. Het gevecht dat men met een dal e-ticket niet in de spits mag reizen zal ook steeds vaker weer gaan komen.

Nog geen illegale fietsen in de spits getroffen, zal ook wel weer komen.

Ik ga nu ff drie weken afschakelen en zal wat minder actief zijn op het forum, maar na mijn vakantie meld ik me weer in dit topic. Hoe zal het over drie weken gaan? Ik ben heel erg benieuwd.....

Reputatie 7
Badge +3

Je bent niet de enige die zich afvraagt hoe het straks met die anderhalve meter moet.

https://www.gelderlander.nl/dg-werkt/frie-58-is-conducteur-hoe-moet-het-met-die-anderhalve-meter-als-het-weer-drukker-wordt~ae168c59/

 

Maar dit vind ik wel lief en heel leuk gedaan.

 

Nog 1 dag en ik heb weer weekend. Dan zitten er weer 4 aflopers voor me op. Merk wel dat ik toe ben aan vakantie en die komt er binnenkort ook aan.

De bekende welles/nietes discussie mondkapjes, die is onderhand wel bekend. Ik heb in de afgelopen 3 diensten weer genoeg andere discussiestof gekregen.

Op de ICD heb ik met een groep een fikse discussie gehad over de toeslag. Je merkt als men als groep fungeert, dat men zich sterker voelt. Zodra je ze alleen spreekt en ikzelf me ook houd aan hetgeen ik beslis, merk ik toch wel dat er dan een goed gesprek uit komt. Zeker als je uitlegd wat de consequenties kunnen worden als ik er zo klaar mee ben en het ga doorpakken. Uiteindelijk niet hoeven doen gelukkig, maar soms krijg ik daar geen keuze in.

Een ander probleem wat naar voren kwam, was een inklemming in een buitendeur. De betreffende reiziger kon zich zelf bevrijden en ik zag het weer gebeuren. Dat soort acties zijn levensgevaarlijk en ik ben naar het tweetal toegegaan en heb daar een interessant gesprek gehad. Hoe je iets anders kan beleven. Mijn getuigeverslag zag er heel anders uit dan wat de reiziger dacht dat hij had meegemaakt. Hoe je met oogkleppen situaties zo verkeerd kan inschatten. Ik stond volledig in mijn recht hier een bekeuring voor te schrijven, maar ik heb het afgedaan met het waarschuwende gesprek. Ik zag hoe het binnenkwam en vaak is dat beter dan er direct op bekeuren.

Later op de dag nog een groep jongens tegengekomen, waarvan er 1 een kater had. Ze waren komen vliegen en hij was helemaal gecheckt op Coronagerelateerde klachten. Natuurlijk ben ik niet blij met een reiziger, die overgeeft, maar hun reisorganisatie had hem voorzien van goede kotszakken. Ook hier zag je de dankbaarheid waarmee de groep werd geholpen. Het werd niet als normaal beschouwd.

De warmte zorgt ervoor dat ik me moe voel. Toch blijf ik door me treinen gaan en ik heb zelden een saai moment. Gisteren nog getuige mogen zijn van een echtelijke ruzie. Dat soort ruzies heb ik weinig mee van doen, behalve dat men het veilig houdt, maar als de een je trein ingaat, zonder mondkapje, dan krijg ik er een flink probleem bij. Uiteindelijk heb ik geen problemen gehad en ik hoop dat ze eruit zijn gekomen. Aangezien ze allebei niet meegegaan zijn, ken ik de uitkomst niet.

En gisteren weer eens een primeur gehad, een Flirt werd als Intercity ingezet. Hoeveel reizigers bij ons hebben nagevraagd of het een IC was, de twijfel sloeg enorm toe. De vraag van de dag was: "Haal ik straks mijn aansluiting wel, nu er een sprinter rijd?" Men dacht dat de Flirt niet zo hard kan rijden als IC materieel en in het bijzonder de VIRM.

Vanavond weer op pad in de hoop weer meer normalere zaken te regelen.

Drie diensten verder, genoeg weer meegemaakt. Het weekend begon rustig, de treinen werden wel drukker naarmate de tijd vorderde. Vandaag was voor mij de dag waar toch weer bijzondere situaties waren.

Eerder schreef ik al dat men heel snel schreeuwt dat je discrimineert. Toch denken veel reizigers dat ze van hun probleem, mijn probleem kunnen maken.

Zo verwacht men dat ik als een havik bij mijn trein ben, elke reiziger controleer of die een mondkapje op heeft en als deze er geen heeft, ik er eentje ga geven. 

Mij is vandaag door een reiziger kwalijk genomen, dat ik expres een paar minuten vor vertrek meldde dat de reiziger niet mee mocht, tenzij die een mondkapje ging kopen. Door mijn gemene, geplande actie zou die reiziger de trein niet kunnen halen en of ik dat niet ff eerder kon vertellen. Dan dat ik ook nog collega's moest oproepen, werd er buiten de trein toch een mondkapje geritseld en kon de betreffende persoon mee met de trein.

Hoe ging het werkelijk, ik loop een pasr minuten voor vertrektijd langs de trein, zie een mondkaploze reiziger, spreek die aan, vervelend gesprek. Ik had mijn collega hc nog niet gezien, piep die dus ff op. Dat ik dus gewoon bij de trein ben. Mij werd op niet nette wijze duidelijk gemaakt dat ik dat voortaan eerder moest melden, maar de betreffende reiziger kende exact de grens en ik schaar deze persoon als een recividist, bekend met onze werkwijze, behalve vandaag dan. Goh, wat ben ik toch klantonvriendelijk zeg.…

Een andere reiziger zag ik in zijn bankenapp tikken tijdens controle. Ik denk direct, koopt nu pas het kaartje. Kan ik zien nl tijdens scannen. Ik scan zijn ticket, nou, ik verbaasde me, het was niet net gekocht. Was verkeerd traject. Mocht ik ff mijn Frans oefenen. Deze reiziger bedankte me na afloop iig. 

Elke dag is anders en dat blijft mooi om te zien. Sommige reizigers denken echt dat ik het geweldig vind om te zeuren over mondkapjes, maar geloof me, kan niet wachten tot deze plicht gaat eindigen. 

Overmorgen weer op pad.

We zijn weer ruim een week verder. Ik heb een aantal vroege diensten achter de rug. Het verschil tussen doordeweekse dagen en weekenddagen is groot. Ook tussen de vroege en de late dienst. Maakt het wel dat je wat afwisseling hebt als HC.

De afgelopen diensten viel me op, dat vaak Duitsers sjaals, bandana's, spatschermen etc dragen. Opvallend is dat deze reizigers na aanspreken direct een mondkapje opdoen. Heerlijk, geen lange discussies, maar een dank je wel voor de info. 

Tijdens deze laatste paar diensten toch weer 2 bekeuringen uitgeschreven voor het niet dragen mondkapje. Zo af en toe he, vraag ik mezelf af of ik wel HC ben. 

De ICD ook weer mogen bedienen. In het weekend valt op dat er toch veel reizigers geen toeslag hebben. Is het onwetendheid of gokt men het erop? Moest wel lachen met 2 reizigers. Eentje gaf aan geen toeslag te hebben geladen. Ik lees de kaart uit en ik ga glimlachen. De reiziger kijkt me aan, ik mis zijn mimiek door het mondkapje, maar zijn ogen spraken boekdelen. Hij had een abonnement voor de ICD. Tja, dan hoeft het niet nee.

De andere gaf aan ook geen toeslag te hebben. Ik vraag het kaartje, is het een internationale naar Belgie met inclusief de ICD toeslag. Zoiets maakt mijn dag echt goed.

Ook een minder handige actie gehad. Na mijn omroep in de ICD over toeslag, heb ik blijkbaar voor vertrek een reiziger over het hoofd gezien, die zich spoedde naar de toeslagpaal. Uiteindelijk is de bagage eerder op het bestemmingsstation gekomen dan de eigenaar. Het kan dus echt, ahem..... foutje, bedankt.

De treinen worden drukker, daar ben ik echt blij om, maar hoe Corona zich verder gaat ontwikkelen is echt de vraag. 

Ik ben allang blij dat ik weer geregeld leuke ontmoetingen heb met reizigers. Morgen nog een vroege en komende week weer laat, daarna mag ik mijn accu gaan bijladen 😁.

Terug naar de realiteit helaas. Ik merk dat ik moe aan het worden ben, door oa de hitte. Van de 8 dagen heb ik er na morgen 7 van gewerkt en 1 vrij. Na morgen heb ik wel ff een lang weekend. Fijn vooruitzicht.

Ik merkte vandaag op, dat ik een kortere lont had. Ik heb veel discussies over het mondkapje ingedrukt. Ook als ik gewoon informeer, wat de regels zijn, blijft men er verweer tegen voeren. Alsof het iets speciaals is. Nou nee, in bijna elk rijtuig is er wel iets.

Ofwel de regels zijn niet duidelijk dat er een verplichting is een mondkapje in het ov te dragen. Ook al zit je alleen, ruim op afstand etc. Ik kom minimaal 5 reizigers per dag tegen waar ik dat tegen mag vertellen.

Bandana's mogen nu eenmaal ook niet. Leg je dat netjes uit, ja maar....…

Nee, het mag niet. Regel de volgende keer een mondkapje. Ja maar...…

Nee, het mag niet punt.

En zo gaan we nog 3 Ja maren verder.

Dan hebben we het nog niet over de "zwartrijders". 

Vandaag wel een goed gesprek gehad met 3 jongens in de 1e klas. Ze zagen er niet uit als 1e klassers, maar waren het wel. We hebben het gehad over de vooroordelen en aannames die we toch doen. Ik heb er weer veel van geleerd. 

Morgen weer een dagdienst, hopelijk heb ik na vannacht weer een langer lontje 😅.

 

Het zijn pittige diensten geweest. Ondanks de mondkapjes soap, ben ik nu weer meer het echte werk mogen leveren.

Vorige week was ik onderweg met de Intercity toen er een alarmoproep binnenkwam van een spoorloper, mogelijk suicidaal. Das altijd pittig. Zeker als er veel volk in de buurt is. Het is ook vreemd als er 2 treinen tot stilstand komen, een spoorwegovergang dicht blijft liggen om te zien wat er aan de hand is. Als je dan als HC, dus als herkenbaar NS-er de trein uitgaat, dan zie je de opluchting. Er is iemand due weet wat er moet gebeuren. Gelukkig is alles goed afgelopen en heeft de politie als omstanders goed meegeholpen, dan ben ik altijd blij, ondanks de adrenalinekick die je erdoor krijgt en heel scherp wordt. Dat kost veel energie, maar de goede afloop doet ook erg goed.

Een mindere dienst heb ik helaas ook gehad met physieke agressie. Het ging om een vervoersbewijs. Het is niet echt tof als je als HC controle houdt, vervolgens een reiziger naar het toilet wil en daarna pas een vervoersbewijs laten zien. Het is laatst echt ge-escaleerd waarbij de reiziger agressief reageerde en me gezellig omver wilde duwen. We hebben hem kunnen aanpakken met hulp van de politie.

Een andere reiziger probeerde hetzelfde, dus eerst naar de wc proberen te gaan. Dit bleef tot een normaal gesprek en ook voor deze reiziger gold dat het niet klopte. Ook dat netjes geregeld.

Wel merk ik dat ik een stuk verhard ben in alle scheldkannonades die ik te verwerken krijg. Bijna alle ziektes heb ik wel voorbii horen komen. Alle onzedelijke zaken ook trouwens. Mijn familie is er nog niet bij betrokken geweest. Ook moet ik gewoon in me hok blijven zitten. Het enige wat ik mis is dat ik een racist ben. Zal komende week wel weer in het scheldwoordenboek gebruikt gaan worden. 

Vanaf morgen komen er versoepelingen en ik hoop dat het normaal blijft verlopen. Ik ga het zien dit weekend.

 

Het is weer ff geleden, drie diensten verder in de vroege dienst en het valt me best mee wat ik zie. Bepaalde trajecten zijn best druk, sommigen helemaal niet. Ligt ook aan het moment van de dag.

Weer genoeg reizigers gezien, gelukkig voel ik me steeds minder kleuterjuf anno Corona crisis, dus ik moet zeggen dat steeds meer reizigers zich netjes aan de mondkapplicht houden. Iedereen zal niet lukken, maar het worden er steeds meer. Dat maakt mij een blije HC iig. 

Krijg vaak terug van reizigers dat ze blij zijn met de controle en tja, das mijn werk toch? Gezellig onder de reizigers zijn en ze lekker lastigvallen voor controle. 

Een ander hot item dat weer de kop opsteekt, is het instappen na het fluitsignaal en tijdens het sluiten van de deuren. Ik zie steeds meer reizigers onnodige risico's nemen door een sluitende deur open te trekken om toch de trein maar te halen. Ik heb het dus niet over direct na het fluitsignaal, echt dat ik al aan het kijken ben of de deuren veilig gesloten kunnen worden. Veel reizigers die dat doen, denken dat het liftdeuren zijn. Als het goed afloopt, ben je er wel blij om, maar ik hoop echt dat ik alles zie gebeuren. Als je met deze reizigers in gesprek gaat, dan is vaak het besef van gevaar achteraf en niet op het moment zelf.

Zelf maak ik elke keer beslissingen om juist iets wel te doen of juist niet. Denk wat stappen vooruit en dat pakt tot op heden goed uit. 

Als ik dan tijdens mijn dienst op een perron sta van een normaal druk station, dan blijft een leeg perron overdag mij wel heel erg bij. Overigens was ik vandaag ook erg goed reizigers uit me trein te "jagen". Met de werkzaamheden op de hsl heeft de intercity Eindhoven - Den Haag cs een ander tijdpad en via Dordrecht. Als ik dan ruim 20 minuten in Breda sta te koekeloeren, vind ik het fijn dat de reizigers naar Tilburg dan nog mee kunnen met de Intercity Zwolle. Kleine moeite lijkt me dat. 

Het waren drie goede diensten waar ik vrolijk door kon, ik hoop dit vast te houden voor in het weekend. 

Persoonlijk vind ik de vakbonden te kort door de bocht gaan door alleen over cruciale beroepen te spreken. De mantelzorger hoort hier ook bij, reizigers die bv naar het ziekenhuis gaan. Als we dit zouden realiseren, apart vervoersbewijs, hoe ga je dit allemaal veilig na? Ik ben benieuwd wat er allemaal uit gaat komen.

Het valt me op hoezeer de discussie speelt over de beschermingsmiddelen. Het is voor mij elke dienst weer aan de orde. Het is eigenlijk de orde van de dag. 

Elke keer dat ik naar mijn trein loop, kijk ik in de trein of men hun mondkapjes goed gebruiken. Ik merk op dat als ik een gebaar maak om duidelijk te maken als het niet goed zit, de meesten daarop reageren en hem goed opzetten.

In de discussies op dit forum gaat het vaak over feiten en schijnveiligheid. Dat we makke schaapjes zijn die netjes volgen. Ik heb respect voor iedereen zijn mening erover, maar als puntje bij paaltje komt, zal men zich aan de regels moeten houden. Het gaat nu over de mondkapjes. Ik durf bijna met zekerheid te stellen dat een zelfde soort discussie, wel op een ander vlak gevoerd is toen de treinen rookvrij werden. Iedereen heeft zijn of haar mening daarover.

Ik vraag reizigers wel eens als ze een regel overtreden en mij voor het blok zetten, hoe zij in mijn situatie zouden reageren. Dat geeft soms hele mooie inzichten. Degenen die dat doen, krijg je een mooi en respectvol gesprek. Degenen die dat niet doen, hebben er al eerder over nagedacht en men zal proberen ten koste van alles om hun gelijk te behalen.

Zo een discussie gehad met een reiziger, die een theedoek had gebruikt als mondkapje. Dat mocht volgens hem, want er zitten elastieken aan.

Ik heb laatst ook een reiziger aangesproken, die een slaapmasker, die voor over de ogen gebruikte als mondkapje.

Een ander dacht dat een aangeboden kapje van een hele aardige reiziger niet op te hoeven zetten. Tuurlijk joh. Je wordt "gered" door een medereiziger en dit is je dank. Echt, geef dit soort reizigers geen mondkapje, want ze zijn respectloos naar iedereen toe. Een reiziger met een probleem die vooraf het probeert op te lossen, das echt een ander verhaal.

Gebruiken al mijn collega's hun beschermingsmiddelen correct? Ik zou willen dat ik ja kon zeggen, maar ik heb zoveel collega's en ik zie er maar een heel klein deel van tijdens mijn diensten. Wat ik wel weet is dat het zwaar weegt als er een constatering plaatsvindt bij verkeerd gebruik. Iedereen is volwassen bij ons, dus ik ga daar niet over liegen om een collega te beschermen. Ik zal altijd aangeven wat ik gezien en gehoord heb. Een oordeel geven is niet aan mij.

De controlerondes. Geen problemen mee. Ik neem geen enkele kaart aan en zet mijn scanner ertegenaan. Op een tafeltje (klapbaar) leggen om te laten scannen werkt vaak niet. Kies dan voor een stoel of leuning. 

Pak ik dan nooit meer kaarten aan? Soms wel, maar dan is er iets aan de hand. Voordeel van de nieuwe manier van scannen dat de reiziger vaak al mee kan kijken op mijn scanner. Maar nu als je iets registreert, dan meld je dat de reiziger ook direct. Het heeft zo zijn voordelen. 

De discussies zullen altijd blijven, daar zijn we Nederlanders voor, altijd polderen, maar het heeft weinig zin om elke keer dezelfde feiten in discussies te gooien over wel of niet. Ik zeg tegen reizigers dat ik de regels niet maak, maar wel geacht word er iets mee te doen. Wat valt mij op dat Duitsers bij aanspreken verkeerd mondmapje (col, bandana) bijna altijd een goed mondkapje bij zich hebben. Deze houding is prettig. Daar kunnen wij Nederlanders nog wat van leren. Je hoeft niet overal mee eens te zijn en ik geloof ook dat we daarom in een democratie leven. Ik blijf dat koesteren. 

In de hoop op betere tijden, geef mijn taak mondkapjespolitie graag terug en ga terug naar de basis voor Corona. Mag weer even genieten van mijn weekend.

Het is ff geleden dat ik dienst heb gedraaid. Heb er deze week iets van 5 gehad, met de nodige restricties ivm het terugkomen na een medische interventie. Het valt me op dat er een soort tweedeling is. De groep die zijn best doet zich aan de regels te houden en de groep die er meer moeite mee heeft. Ik hoef minder op mondkapjes te wijzen, maar de situaties die dat wel van me vragen, leveren 1 op de 5 een vervelend gesprek op. 

Mijn eerste dienst had ik weer eens mazzel dat ik met een goed werkende intercity strandde achter een defecte sprinter. Deurproblemen waren het issue en ik stond op een plek, waar je liever niet staat, we konden geen kant op 😒. 

Altijd leuk als je in de verstoringsinfo leest dat jouw trein erachter gestrand staat. Komt niet erg vaak voor zoiets 😅. Was een fijne sfeer, ondanks dat ik toen weinig wist en het enige positieve kon zeggen dat wij een werkende trein tot onze beschikking hadden. Is ook wel wat waard.

Zaterdag weinig bijzonderheden gehad, zondag viel me op dat men een beetje vergeetachtig was met de mondkapjes. 

Vandaag was het voor mij zorgen dat de trein kon rijden, heb een aantal treinen op veiligheidsnorm meegenomen, dus met 1 HC minder dan de planningsnorm. Was blij ingezet te zijn, dus gaf een goed gevoel weer iig. Later deze week ga ik de late weer in. Eens zien hoe het tijdens de avondklok zal gaan....

Vandaag weer de 1e van 4 late diensten die ik mag draaien. Ik had veel pauze en dat maakt een dienst niet altijd leuker.

Toch mocht ik vandaag weer 1 fietser op het fietsverbod wijzen. De reiziger bleef correct en baalde. Als je het echt niet weet, snap ik zoiets heel goed. Ik kan alleen niet nagaan of het echt klopt.

Ook weer eens de randstad mogen opzoeken en wat schrok ik daar van reacties. Reizigers die elkaar geen ruimte gunnen, ik word totaal verrot gescholden, omdat ik iemand wijs op de afstand. De lontjes zijn echt kort, maar de agressie zal komende tijd niet gaan afnemen vrees ik.

Mooie momenten kom ik nog wel tegen. Leuke gesprekken met collega's en reizigers. Dat gaat echt terugkomen. Een andere reiziger schrok van de reacties. De korte lontjes, ach, ik vertelde hem dat ik erg goed ben in melden. Pas dan is duidelijk wat er daadwerkelijk speelt allemaal. 

Je ziet genoeg reizigers die heg besef niet hebben, waarom ze niet naast elkaar mogrn zitten. Ook daar krijg je mooie gesprekken mee, maar soms is men pislink erover en dan hoef ik hier niet te vertellen wat er gebeurd. Op dat gebied is mijn incasseringsvermogen gegroeid. Nadeel is wel dat ik minder tolerant begin te worden. Ik ben allergisch voor het stuk: "Oh, maar dat wist ik niet". 

Ik kan niet nagaan of het waar is en de huidige periode zorgt er nu voor dat ik daar nu echt anders in sta.

Het is voor mij ook de laatste week zonder mondkap. Ook ik zal eraan moeten geloven en ik ben nu al benieuwd naar alle smoezen. Wie is er origineel, wie niet. 

Ik ben ook benieuwd hoe het zal zijn, een dienst van ruim 8 uur met mondkap. Ik heb mijn instructie hoe ermee te werken al gevolgd. Deze week komen de werkinstructies, vandaag wederom bericht over gehad. Ik ben heel erg benieuwd.

Ik zag ook al dat ef groene stickers ineens van plek zijn gewijzigd. Men heeft geprobeerd ze eraf te halen en een nieuwe plek te geven. Tja, je moet je ergens mee vermaken.

Ook vraag ik me weleens af, al die mensen die me uitschelden, hoe zouden die het vinden als we de rollen om gingen draaien? 

Ik ben bijna klaar met dienst. Ik hoop het nu rustig te houden.

Na zaterdag dus door omstandigheden dat ik mijn dienst niet mocht vervolgen heb ik weer twee diensten gedraaid. Ik heb gelukkig alles goed kunnen verwerken en heb al mijn werkzaamheden weer kunnen oppakken.

Zondag viel me op hoe anders het publiek in de trein is. Ik ben voornamelijk kleuterjuf geweest en mijn broek zakte echt af toen ik in 1 trein 6 reizigers moest vragen of ze een mondkapje hadden en op wilden zetten. Echt, wat een asociaal gedrag, het is dat ik niet meteen van het een in het ander wilde vallen, heb ik het kunnen oplossen door aanwijzingen te geven die gelukkig werden opgevolgd, maar het smoezenboek staat vol ondertussen. Ondanks dat ik gestoord werd van het corrigeren van mondkapjes, had ik weinig te maken met andere problemen.

Die had ik vandaag. Vandaag had ik veel minder werk aan de correcties over gebruik mondkapjes, maar was ik weer meer bezig over vervoerbewijzen en honden op de bank. Het beginnen echt uitersten te worden, maar de toiletzitters beginnen op te vallen, net als de soloreizigers die beweren samen te reizen. Spits in de middag, die kennen we niet en men wordt verkeerd door mijn collega's geadviseerd en geinformeerd. Lastig te beoordelen als ik er niet bij geweest ben. 

Toch een uur langer aan het werk geweest, omdat er een paar reizigers echt extra aandacht van mij en van @Slidestops collega's wilden hebben en hebben gekregen.

Kortom, ik ben blij dat ik weinig last heb van afgelopen zaterdag en heb vanuit NS alle hulp kunnen krijgen die ik anders nodig gehad zou hebben als het niet goed zou gaan. Wat vaak lastig is, om eerlijk tegen je te zijn, want stoere praat, daar betaal je vanzelf de rekening voor. Ik blijf echt veel liever mezelf en heb weer genoeg vrolijke reizigers gezien en gesproken, daar blijf ik het echt voor doen 👍😁.

Vandaag was het een heel ander soort dag. De treinen waren wat drukker, maar niet te druk. In veel gevallen de reizigers getrakteerd op een controleronde. 

Waren een paar reizigers die zonder mondkap in de trein zaten, maar in bijna alle gevallen er wel eentje hadden. Eentje had er geen bij en had ook geen kaartje, tja, dan houdt het wel op. 

Ook weer sjaals, cols ed tegengekomen en dat werd ook netjes opgelost door de reizigers. Wel een flinke discussie gehad met een reiziger over het gelaatsscherm. Waarom wij NS-ers wel zijn uitgezonderd en reizigers niet. Aangezien ik maar een toezichthouder ben en niet in Den Haag zit, ben je bij mij echt aan het verkeerde adres om een wet te veranderen, of waar dat ook in staat geregeld. Onze gelaatsschermen zijn echt groot, je kan niet zomaar je hoofd draaien zonder het scherm tegen je schouder te krijgen. Ik hebgeadviseerd om een proefproces erover te beginnen, want veel meer kan ik niet betekenen vrees ik.

Discussies zijn niet erg, maar het is lastig als een regel vaststaat, want ik kan daar niet ff omheen bouwen. Als ik in burger met de trein reis, mag ik ook geen gebruik maken van het gelaatsscherm. 

Ik kom ook echt mooie mondkapjes tegen. Men wordt steeds creatiever.

Positief opgevallen is, dat ik geen enkele fietser in de trein heb gehad, die ik geweigerd zou hebben. 

Wel weer een paar voeten op de bank gehad, dat kwam wel ff langs. Ik miste het al, maar ik merk nu datvik het toch niet echt miste.

Morgen op het ICD traject, dus ik ben benieuwd.

Badge

Ik denk niet dat de gebeurtenissen van het vorige weekend zich herhalen.


Ik help het iedereen hopen want ik zie weer veel meldingen van dagjesmensen die met fietsen in de trein staan voorbij komen van collega’s.  Dat het aantal doden in Nederland nog steeds oploopt maakt blijkbaar op veel mensen nog geen indruk. 

Zelf zou ik nu absoluut niet met het OV gaan, het is dat ik werk als machinist maar mij verder niet gezien in het OV.  Zo en zo vermijd ik zoveel mogelijk de contacten met anderen buiten mijn gezin.

En als ik nu iets nodig heb dan betaal ik de verzendkosten wel extra als ik daarvoor niet naar de winkels hoef, alleen de supermarkt bezoeken we nog.

Ik merk veel van de versoepelingen en helaas is dat niet allemaal positief te noemen. Veel reizigers op het station willen geen mondkapje meer dragen en je merkt in de trein dat het echt een item blijft. 

Het wordt drukker en gelukkig kom ik nu ook veel dagjesmensen tegen. Das gezellig en men heeft plezier om weer weg te gaan. De gezellige gesprekken komen weer op gang, de bekende vragen worden weer gesteld, dus de sfeer is absoluut beter in de trein. 

In de avonden kom je ook de dronken studenten en jongeren weer tegen. Het begint weer een beetje op het oude normaal te lijken. Gezellig met je dronken kop 2 man de wc opgaan, niet op slot doen en je vrienden openen gezellig de deur. Geeft weer hilarische momenten, gelukkig heeft men een vrolijke dronk over zich en kan men de lol ervan inzien.

Het "knokken" is ook weer terug, een groep vrienden die wat fysiek zijn en vervolgens netjes reageren als je als HC ff polshoogte komt nemen. 

Ook word ik weer vaker uitgenodigd om met de groepen studenten mee te gaan stappen. Dat soort ongein heb ik meer dan een jaar gemist. 

Het is gelukkig weer meer omschakelen naar het oude, vertrouwde werk, behalve dan dat er nog een mondkapplicht is. De stations worden drukker, de "problemen" bij de poortjes komen ook terug, toeristen zie je ook meer, maar ik hoop dat we weinig last gaan krijgen met die Deltavariant. Het virus is er gewoon nog steeds en dat maakt het niet makkelijk.

Ook het verstoorde kijken van reizigers, die te laat bij de trein zijn. De deuren zijn al dicht en dan toch hopen dat de deur nog opengaat. Ook die situaties zijn aan het terugkomen.

Straks weer late dienst. Ik ga het beleven welke sfeer er vanavond weer is.

Ik merk op dat het drukker begint te worden in de trein. Ik zie, of eigenlijk ik hoor reizigers vertellen dat ze vaker naar kantoor moeten, ik zie ook dat er af en toe een actiekaart, die eerder verlengd is wordt ingezet. Ook keuzedagen kom ik weer tegen en het gros van de reizigers houdt zich netjes aan de mondkapplicht. Wel blijft het kat en muis spel om hem goed op te zetten. Vaak is 1 blik van mij blijkbaar voldoende. 

Ik begin steeds meer leuke conversaties te krijgen, merk niet op dat ik een gelaatsscherm draag, maar ik mis echt de gelaatsuitdrukkingen. Ogen zeggen veel, maar de mond vaak meer.

Het fietsverbod wordt redelijk goed nageleefd, maar ik blijf toch heel af en toe een fietser weigeren. Das niet leuk, maar het is ff niet anders. 

Ik merk ook op dat ik veel verbazing zie dat ik controleer. Neem geen kaart aan en het scannen gaat me goed af. Je krijgt zo toch een ander contact met de reiziger.

Wel zie ik vaak als men iets wil zeggen, hun masker afzetten om te praten, juist, liever niet.

Plezier, dat heb ik zeer zeker weer. Blij terug te zijn als HC op de trein.

 

Het weekend was inderdaad wel ff andere koek. Reizigers kijken vluchtig om zich heen of er personeel te zien is om het mondmasker goed op te zetten. Degenen die niets op hebben zijn vaak toeristen. Zeer bijzonder. Dan vertel je dat het verplicht is, zit het goed, kijk je van buitenaf en weer op de kin. Ik ga nu eerder de strafmaat vertellen, blijkt best effectief te zijn.

Ik had ook weer te maken met reizigers met een klein spatmasker voor de neus en mond, die echt niet werken. Zelf werd ik gek van mijn scherm, besloeg om de haverklap, dus ben zelf nu ook op het mondkapje overgestapt. Best irritant om bij te houden wanneer je hem moet vervangen. 

Heb ook een aantal reizigers mogen voorzien van een nieuw vervoersbewijs en als men wegloopt, zeggen dat ik ze volg. Tuurlijk, zelf loop je weg en je gaat mij de schuld geven dat ik je graag wil zien. Ik mis iets dan hoor.

VenS geregeld gezien, waren actief. Das best fijn om die collega's ter ondersteuning te hebben. 

Wel merk je dat links en rechts nog gerookt wordt. Ik blijf hier nog op de waarschuwingstoer, dat gaat vanzelf een keer veranderen. Sfeer was anders dan de eerdere vroege diensten. Zo mag ik weer aan de slag. Eens kijken hoe het vandaag gaat.

Na anderhalve week verlof genoten te hebben, ben ik deze week weer actief. Als cadeautje bij mijn laatste dienst voor mijn verlof, had ik een "ongelukje" met mijn Dopperfles. Die vond het nodig om voor ik van huis ging, de dop open was en mijn uvb boekje heerlijk gewassen heeft. Heeft me toch 3 dagen gekost voor ik al het papier droog had en het boekje weer in orde had. Ach, als dat alles is he.... enige mazzel die ik had, was dat ik die dienst een reservedienst had en niet op pad hoefde. 

Deze week weer de normale gang van zaken. De ene dag is het drukker in de trein dan de andere dag, maar ik zie het echt drukker worden. De drukste trein die ik heb gehad was driekwart gevuld in de 2e klas qua zitplaatsen. 

Ik heb in mijn diensten weer geregeld reizivers mogen vragen waar hun mondkapje was. De antwoorden waren eigenlijk allemaal hetzelfde: oh sorry, ff vergeten.

Zwartrijders helaas ook weer gehad. Een aantal vond het geweldig om voor me uit te lopen, niet te reageren en in een dubbeldekker kat en muis te spelen. Helaas voor deze zwartrijders was de kat ze te slim af en waren de muizen in het nauw gedreven en hebben een mooi nieuw vervoersbiljet gekregen. Waar ik echt een hekel aan heb, is dit soort gedrag en je voelt hem al aankomen, dan wordt je weggezet als racist. Het is soms echt de omgekeerde wereld.

Een ander incident vergeet ik ook niet snel. Dan ben je een controleronde aan het uitvoeren, dan twijfel je over een mondkapje, of dat er wel eentje is en zodra je ernaar vraagt of je mening geeft, ben je als HC discriminerend bezig. Nog steeds staat er een vraagteken boven mijn hoofd, want hoezo discrimineer ik als ik ergens op wijs? Er was maar 1 reiziger waar het om ging, dus ik weet het soms ook niet meer.

Wat zou ik graag een wereld hebben zonder discriminatie en rascisme. Het wordt nu een trend om het woord maar te gebruiken en hierdoor zwakt het probleem af op de punten waar er echt sprake van is. Daar waar inderdaad actie op ondernomen moet worden. 

Ik probeer altijd iedereen hetzelfde te behandelen en actie zorgt voor reactie. Zelf moet ik soms ook mijn excuses aanbieden, omdat ik net uit een vervelende situatie kom en dit ten onrechte laat voelen aan een andere reiziger. Ook ik blijf een mens. 

Komend weekend mag ik weer aan de slag. Benieuwd hoe het nu in het weekend is.

Afgelopen dagen flink in de hitte mogen werken. Blij dat ik airco in de trein had die op veel plekken goed functioneerde. Ik vreesde voor de hitte en de mondkapjes. Het is me nog meegevallen, maar kleuterjuf, dat blijf ik nog wel ff vrees ik.

Reizigers die of lang niet met de trein gereisd hebben of lang geen controle hebben gehad, zie je heel onwennig met hun kaart zwaaien. Voor mij is het gesneden koek waar de scanner zit van mijn kaartlezer. Meestal lukt het wel om de goede plek te verkrijgen.

Ik mocht ook weer eens de ICDirect onveilig maken. Wat me opviel, tussen Schiphol en Amsterdam CS stapt men in en blijft men dicht op elkaar zitten. Dan kom ik van alles aan mondkapjes tegen. 

Het zelfde tafereel zie je ook in Amsterdam. Alsof we maar 1 deur hebben. Ach, het materieel had ff geen zin om terug te keren naar Rotterdam en blijkbaar zorgt de hitte weer voor extra problemen.

Ik zit nu in een druk gedeelte van mijn rooster en mag overmorgen weer in de hitte aan de slag. Bemerk wel bij mezelf dat ik geen trek heb in ellelange discussies. Werk liever van, dit is het feit, wat gaan we of ga ik daarmee doen. Betekend niet dat ik ineens extra bekeur op foutjes. De discussies kap ik gewoonweg sneller af. Geen tijd en geen puf voor, zeker niet met deze hitte.

Het maakt absoluut wel uit wanneer ik dienst heb. Vaak is het in de avond meer tegengas en problemen en in de ochtend een stuk minder. Doordeweeks en weekends was altijd al een groot verschil en dat is zo gebleven.

Iedereen sterkte met de hitte, ik probeer ook mijn hoofd koel te houden.

Na een aantal dagen vrijaf te zijn geweest, mocht ik weer aan de slag. Ik merkte dat de ochtendspits al drukker werd, maar de daluren waren zelfs drukker dan de ochtendspits 😔. 

Ik merk wel op dat de groepsdruk werkt. Veel reizigers dragen hun mondkapje goed, iig als ik langs kom. Soms denkt men ermee weg te komen door hem snel goed op te zetten, maar ik ben wel wat gewend. 

Toch weer een eigenwijze reiziger gehad zonder mondkapje, had de kans gekregen om het volgende station het te gaan regelen, maar helaas, de kans werd niet benut, dus het enige wat nog kon was een bekeuring. 

Ik ben vandaag ook weer een groepsticket tegengekomen. Een groep vriendinnen, die blij waren weer op pad te mogen. Je zag dat men er zin in had en geen gezeur met de mondkapjes. Ik was blij verrast. 

De bezetting tweede en eerste klas is groot. Benieuwd hoe dit verder gaat lopen. Ook weer een bedelaar aan boord gehad, niet de bekende zakdoekjesleggers, maar iemand die het niet breed heeft gehad denk ik. 

Ik heb in mijn trein voldoende te doen nu, kan heerlijk mijn werk doen en veel reizigers zijn weer blij me te zien, ik word nu geregeld door vaste reizigers herkend, zelfs al aan mijn stem word ik weer herkend 🥺. 

Ik had deze drukte iig nog niet verwacht. Er was nog voldoende plaats om afstand tot elkaar te houden als men dat had gewild. Benieuwd naar morgen, hoe druk het dan wordt.

Reputatie 7
Badge +3

Dat ben ik uiteraard volkomen met je eens,@Momo. Mijn opmerking bedoelde ik alleen m.b.t. mensen die zeggen zich aan de regels te houden en toch bezwaar hebben tegen verdergaande regels als gevolg van anderen die zich niet aan de regels houden. Ik denk dus zelfs dat die mensen zich eigenlijk al niet echt aan de regels houden en nog dingen doen die niet strikt noodzakelijk zijn. Juist daar heb ik een probleem mee, want uiteraard willen we deze crisis zo goed mogelijk bestrijden én zo kort als daarvoor noodzakelijk is maatregelen nemen, maar zeker niet onnodig langer. Extra verlenging van maatregelegen als gevolg van slechte naleving, zou ook ik zeer jammer vinden.

Ik ben iemand die zich zo goed mogelijk aan de regels probeer te houden, maar het niet fijn zal vinden als de regels strenger worden, vanwege hen die lak aan alles hebben. Waar ik eerst druk was met werk, vrijwilligerswerk, sport, theaterbezoek, volkstuin en gezin/familie, is mijn wereld nu beperkt tot mijn huis, een supermarkt, de volkstuin en dat alles in een straal van 2 km.

Ik zal het echt niet fijn vinden als ik niet meer naar mijn volkstuin mag (dus straks niets te oogsten heb, omdat ik niets heb kunnen planten/poten/zaaien) omdat anderen het nodig vonden om hun frisse neus op grote afstand van hun huis te halen en/of gezellig in grotere groepen bij elkaar waren.

 

 

Vandaag heb ik weer echt een dienst gehad, waar ik bij mezelf te raden moest, hoe ermee om te gaan. Mijn lontje is na 4 dagen veel korter geworden, frustraties heb ik veel en allemaal door deze vreselijke crisis. De maatregelen begrijp ik, maar dat er zoveel misbruik word gemaakt niet.

Waar word ik dan gelukkig nog wel vrolijk van? Van die reiziger waar je het voor doet. Die zich veilig voelt in jouw trein. Die jongeman, die sinds carnaval zijn ouders niet gezien heeft, nu toch met een bos bloemen daar op afstand op bezoek gaat. Voor die onderwijzer, die wekelijks toch materiaal moet maken om op afstand les te kunnen geven. 

Ik had gehoopt dat de maatregelen wat versoepeld zouden worden. Mijn haar schreeuwt om een knipbeurt. Helaas zal het wel een staart worden als het nog veel langer duurt.

Wat mij ook opvalt, is hoe onze collega's zelf hun cabines grondig poetsen. Ik sta versteld. Zo ben ik ook benieuwd hoe onze 1,5 meter in de trein vormen gaat aannemen. Ik heb echt nog geen beeld erbij waar ik aan moet denken. Gaan er stoelen uit? Geen idee.

Reizigers, die het normaal vinden om na een aanwijzing doodleuk toch weer te fietsen op het perron, er zou maar eens een ongeluk gebeuren, dan is de wereld te klein. Egoisme is iets wat je veel ziet helaas. 

Komend weekend even nagaan of ik rijdende dienst heb. Nu ben ik nog bezig met de laatste loodjes.

Als HC sta ik erom bekend dat ik vaak op de juiste plek ben op het juiste moment, maar niet voor mijzelf. Dat is me vandaag weer gebeurd. Hopelijk met goede afloop. 

Ik kwam in een situatie terecht, waar mijn gevoel zei, blijf in de buurt. Collega's VenS waren bij een onwelwording geroepen en die situatie is geeindigd in een reanimatie. Er was ook sprake van een taalbarriere en dan zie je hoe belangrijk het is om met je collega's samen te werken om een leven te redden en de betrokkenen tot rust te krijgen, voor je een tweede spoedgeval erbij krijgt. 

Eenmaal in die situatie denk je niet aan Corona en ga je handelen en doen wat je goeddunkt. Mijn dienst is na dit incident direct beeindigd en ik zal dit een plek moeten geven. Dit had ik nog niet meegemaakt, maar het maakt indruk, dat kan ik je verzekeren. Vrijdag heb ik weer dienst, hopelijk blijft dat een rustige, chille dienst.

Mijn geweldige collega's van de wal in Eindhoven. Ik mis hun ook 😔, net als de reizigers, de problemen waar we oplossingen voor kunnen vinden, die smartphone die vergeten is en zijn eigen verhaal verteld... 

Heeft er iemand ms een tijdmachine, waardoor we deze crisis sneller door komen?

Reageer