Corona, ervaringen sinds de maatregelen

  • 22 maart 2020
  • 579 reacties
  • 19981 Bekeken

  • NS Hoofdconducteur
  • 7457 reacties

Dit topic om te starten, daar heb ik echt even over nagedacht. Ik merkte aan mezelf dat mijn lontje steeds korter werd en dat ik mezelf soms niet terug herken. Ik kies ervoor om jullie mee te nemen in een kort verhaal, hoe is het nu als HC (en al mijn andere collega's in de operatie, dus machinisten, Veiligheid en Service, Tickets en Service, collega's die onze diensten stellen, invullen etc. Sorry als ik wat vergeet).

In het bijzonder wil ik zowel de moderatoren en mijn actieve collega's danken voor hun bijdrages en inzet. Dit geldt ook absoluut voor de vaste forumleden en hun engelen geduld om vaak hetzelfde te antwoorden. Top.

Ik heb helaas de pech (of het geluk, ligt eraan hoe je het bekijkt) om werkzaam te zijn in Brabant. Ik weet nog dat we anderhalve week geleden maatregelen kregen opgelegd in de provincie Brabant. De maand ervoor was Corona vaak al het gespreksonderwerp. Het viel ons al op dat er veel minder Chinese reizigers waren sinds de uitbraak in China. De oproep kwam voor Brabant om zoveel mogelijk thuis te werken. Ik merkte dit direct op in de spits in Brabant. Net als de maatregel, geen handen schudden en veel handen wassen. Wat was dat wennen. Dan heb ik het nog niet over die 1,5 meter afstand. 

In de spits, na ingang maatregelen in Brabant reed ik met collega's de langste trein die we rijden tussen Eindhoven Centraal en Utrecht Centraal. De samenstelling was 3x VIRM4, in ons jargon, 12 bakken vast. Tot aan Utrecht was het zeer rustig in deze trein. In Utrecht kreeg je het surrealistische beeld, dat het perron vol reizigers stond en zich massaal de trein in liepen. Afstand? Neh, rekening houdend met de brandhaard Brabant? Neh. Collega's stonden te kijken dat collega's uit Brabant door heel het land gingen. Dit gold ook voor reizigers. Paar dagen later volgde het land.

Eenmaal landelijk kreeg je in het begin lege stations te zien, gesloten winkels. Ik ben de hele tijd bezig met mijn afstand. Hoevaak een reiziger met een vraag op korte afstand van je komt, is zowat 95% van de keren. Bij uitstappen krijg je vaak ook geen 1,5 meter aan ruimte. Ook bij vragenstellende reizigers blijf je continue alert op de afstand. Dan moet je je eens verslikken, dan hoest je netjes in je elleboog, maar om je heen zie je reizigers en collega's opveren. De angst regeert.

Gisteren viel al op dat het drukker was in de trein. Groepjes bij elkaar. Geen afstand houden. Het lijkt wel of men in de bubble zit van hun telefoon of Ipad. Geen rekening houdend met de maatregelen. Ineens zie ik ook meer overtredingen, zoals fietsen op het station. Als je perse wil fietsen op een station, Breda heeft er een fietspad doorheen lopen. Het egoisme druipt ervan af.

Ik loop zowat op mijn tenen sinds de crisis en het draait allemaal om afstand, hygiene en goede samenwerking om de treinen te rijden. Ik behoor tot de "gezonde" groep en ik hoop dat reizigers hun verantwoordelijkheid nemen. Mensen met vitale beroepen willen graag veilig naar hun werk en terug. Met overvolle treinen met dagjesmensen lukt dat niet. Op stations geef ik ook geregeld aan dat men afstand moet houden. 

Ik hoop dat ik bij de "gezonde" groep blijf behoren en dat we ons werk blijven doen voor onze Nederlanders met vitale beroepen. In al die gevormde groepjes kom ik echt niet voor mijn lol erbij. Corona heeft mijn werk tijdelijk veranderd, de omgang met mensen (een knuffel die iemand nodig heeft, durf ik niet snel meer te geven) heeft gezorgd dat ik vaker echt op mijn tenen loop. Mijn ouders zie ik weinig, net als de rest van mijn familie en vrienden. Dat vind ik persoonlijk niet fijn en ik hoop dat we deze crisis snel beheersen. Dat het een serieuze crisis is, blijkt wel, maar nu iedereen zover krijgen dat het geen computerspelletje is. Ik zie steeds meer mondkapjes dragers in de trein.

Voor de zorg, top, jullie zijn geweldig.

Zelf voelt het voor mij al als isolatie, als potentiele bron van besmetting door mijn werk, mijd ik alle fysieke contactmomenten. Ik zou het mezelf niet vergeven als ik het heb met milde klachten en anderen zou besmetten. 

Een totale verandering sinds de maatregelen.

Vandaar mijn schrijven. Werk mee, ik hoop echt dat we weer naar de situatie van voor de crisis kunnen, geen stress, uitdagingen etc.

Bedankt aan diegenen die de moeite namen dit door te lezen.

Edit: en natuurlijk blijf ik aan het werk voor de reizigers die ook echt het openbaar vervoer nodig hebben om strikt noodzakelijk te reizen.


579 reacties

Ik ben weer 2 diensten verder. Gisteren was op zich een rustige dienst, wel weer fietsers mogen weigeren, helaas, maar de dienst die ik nu gedraaid heb, dat was wel uitdagend qua Coronamaatregelen.

Allereerst vielen de fietsers weer negatief op, ikzelf 3, zag er nog genoeg op het station helaas. Elke keer een reiziger teleurstellen, dat is niet echt tof.

Ik had ook beloofd een app te testen voor NS. Ik kan er weinig over vertellen, maar mijn batterij werd er niet zo blij van. Ik was veel bezig met te regelen dat ik geen lege NS telefoon zou krijgen, want je weet het maar nooit. Hele dienst netjes uitgestippeld, veel balkons gezien, geloof dat @Erryt NS nog een plekje had in de trein. Ik kreeg zelfs nog de vraag van een reiziger of hij moest verplaatsen. Ik dacht, ik zit op het balkon, jawel, klapstoel met groene sticker en hij in de vierzits, van mij vandaan bij het raam. Beter kan je niet hebben. Blijkbaar zijn er collega's van mij geweest, die hem wegstuurden van de plekken, balkon moest helemaal vrij zijn voor te sleutelen. Ik.dacht direct aan het afzetten 1e klas acties, want ik begreep er weinig van.

Verder werd ik heel blij, dat ik me gewone werkzaamheden weer mag gaan oppakken. Ik was niet zo snel als @Jeroen met het bericht lezen, maar het stemde mij direct vrolijk. Niet voor de mogelijke confrontaties, maar het er weer zijn voor de reizigers. Zal ook echt aan de mondkap mogen gaan wennen, net als iedereen.

Na mijn geweldige uitgestippelde oplaadacties, kwam er zand in de machine. Ik had dienst op de sprinter Den Haag Centraal naar 's-Hertogenbosch, toen er voor ons een aanrijding heeft plaatsgevonden nabij Geldermalsen. Wij mochten braaf wachten voor een rood sein net voor Culemborg. Het station lag voor het grijpen…

Uiteindelijk na niet al te veel tijd mochten we Cukemborg binnen en tja, daar kwam ik voor een dilemma te staan. Wetende dat er niets meer zou rijden naar Geldermalsen en ik toch wel wat gestrande reizigers had. Op 2 handen te tellen gelukkig, maar toch. Er werd besloten terug te gaan naar Utrecht Centraal, maar wat kan ik dan doen voor die reizigers? We hadden een negatieve vertrektijd, alles kan, dus dat kan ook. Mijn gestrande reizigers in Culemborg achter te laten en het hun zelf laten regelen, dat kon ik niet maken. 

In goed overleg afgesproken iedereen mee te nemen naar Utrecht en vanaf daar het alternatieve vervoer te regelen. Nadeel was wel, je staat binnen de 1,5 meter met andere reizigers. Ik heb het op de koop toe genomen en door een paar rode seinen tijdig het alternatieve vervoer kunnen regelen. Er waren 2 reizigers die besloten om in Culemborg te blijven en bedankte mij voor het aanbod. Werkelijk nog nooit zoveel dankbaarheid gezien door een stranding ivm calamiteit. Het was echt fijn dat dit ook nog steeds bestaat in deze crisis. Ik heb geen negatief woord gehoord. Men was blij, dat deed mij goed. Daar ben ik HC voor geworden, om dat verschil te maken en de verantwoording te pakken voor mijn reizigers. 

Wat ben ik blij dat ik dat straks weer meer mag. Ook al zie je geen glimlach (door dat vreselijke mondkapje), de glinstering in mijn ogen zie je wel.

Morgen nog 1 dienst zonder draaien en dan ben ik meteen aan de beurt op 1 juni. Nieuwe ervaringen iig, das zeker.

Reputatie 3

Dit topic om te starten, daar heb ik echt even over nagedacht...

 

Heel herkenbaar allemaal. Op mijn standplaats draaien we al een week op een soort van skeletbezetting vanwege alle ziekmeldingen. Heb de afgelopen week bijvoorbeeld al meerdere malen m'n trein overgedragen aan een sleutelmachinist omdat er geen HC beschikbaar was. Elke keer als je per ongeluk een keer hoest (verslikken) dan merk je dat er mensen angstig naar je kijken, maar het erge is dat je ook zelf gaat doordenken: “ok, ff in de gaten houden". Omgekeerd zet je zelf ook snel een stap achteruit als je iemand anders ziet hoesten of niezen: de angst regeert onder de mensen. Vooral de laatste 2 weken als ik op de 1100 serie zat (Den Haag CS - Eindhoven). Onbewust merk je dat elke persoon door jou of door andere reizigers als een potentieel gevaar wordt gezien.

 

Dingen die me verder opvallen:

  • mensen die de knopjes van de deur niet meer willen indrukken om de deur te openen en willen dat ik het voor ze doe;
  • steeds meer mensen met mondkapjes of shawls voor de monden. Ik zie ook enorm veel mensen het mondkapje op de kin dragen, met de handen de mond en neus te krabben en vervolgens het kapje weer op de neus/mond plaatsen;
  • er zijn nog steeds mensen die verrast worden doordat we met een minimale dienstregeling rijden. Kreeg vandaag nog het verwijt aan me hoofd dat dit schandalig was omdat het niet in het nieuws was gemeld (...);
  • afstand houden is er inderdaad niet bij. Ik had vandaag het gevoel dat ik in een soort van levend Pacman zat. Reizigers onderling gaan nog steeds in grote getalen bij elkaar in de buurt zitten (terwijl de coupé verderop totaal leeg is);
  • gelukkig veel begrip onder de reizigers! Heb elke dag wel een paar keer een gesprek met reizigers die benieuwd zijn hoe wij met de huidige omstandigheden omgaan. 
  • ik ben als HC best fanatiek: ik loop meermaals door m'n treinen heen, controleer bijna elke trein en heb normaliter veel contact met m'n reizigers. Het gaat enorm tegen m'n nature in om sociaal contact te vermijden: het voelt allemaal heel onwennig en onrealistisch. En, uiteraard veel minder belangrijk, maar buiten een eventueel gevaar vanwege het virus duren de dagen nu ook enorm lang vanwege de aangepaste werkwijze. Ik weet amper hoe ik de dag moet doorkomen.

Ik had vandaag een vroege dienst. Op het HSL traject, we rijden de 1100-serie weer tussen Eindhoven en Den Haag. Het was erg rustig en ik merk dat ik geen schaamte heb voor mijn gelaatsmasker. Een reiziger vergeleek me al met een slager.

De dienst was kort, maar ik heb toch weer mijn controleronde weer opgepakt. Het voelde goed en van zeg 75 man die ik vandaag gecontroleerd heb, heb ik maar 1 vraagteken gehad bij het vervoersbewijs. Ik merk dat mijn collega's zich nog niet prettig vinden om door de trein te gaan, maar ik wil mijn gevoel snel terug hebben. Ik ben nog nooit zo vaak bedankt tijdens een controleronde. 

Mooi om mee te maken hoe vaste reizigers het waarderen.

Een jongeman had me vandaag tuk. Ik zag hem zitten met een sjaal of iets om zijn mond. Ik gaf hem aan dat dat niet goed was. Vervolgens trekt ie de sjaal van zijn gezicht en daar kwam het mondkapje, correct gedragen. Hij vond het lollig en ik kon er zeer zeker om lachen. Dat is iets wat ik ook gemist heb, dit soort rotgeintjes. Ik waardeer ze nu nog meer. Weekend nieuwe dag, nieuwe diensten 😏.

Dit weekend weer 2 late diensten gedraaid. Wat valt me op, net als Jeroen, de drukte. Het is een stuk drukker in de trein en ook veel fietsen. Soms vraag je je echt af, hoe dan? 

Het naderende fiets meeneemverbod krijg ik weinig van mee. Ik hoop dat morgen er goed over gecommuniceerd word, want het is wel handig als men dat weet. 

Zelf heb ik het omgeroepen in mijn treinen. Tja, das het enige wat ik kan doen. Ik heb na ingaan van het fietsverbod pas donderdag weer dienst.

Ik zie ook meer reizigers met "problemen". Drank en drugsgebruik vallen daar ook onder. Ik word weer meer geattendeerd op reizigers, die teveel opvallen. Dan mag ik weer een keuze maken, wat ga ik ermee doen. 

Bij sommige ritten dit weekeinde heb ik gezien dat er coupes waren, die de 1,5 meter niet haalden. De trein was lang genoeg, maar ee zijn kuddedieren en blijven hangen biij drukte. De rest van de trein zal dan ook wel druk zijn. 

Ik blijf dit een zeer aparte tijd vinden en ik hoop dat we er goed uit gaan komen qua gezondheid.

Ik ben weer wat diensten verder. Ik merk aan mezelf dat ik mijn draai weer vind en dat ik leuke gesprekken heb met reizigers. Ik heb dat gemist en ik hoop snel de collega's, die nog niet door te trein gaan zover te krijgen om ze zover te krijgen hun werkzaamheden weer op te pakken.

De dienst die ik had op de ICD, daar was het vanouds qua toeslagen. Het aantal toeslagen dat ik heb uitgeschreven, was niet mals op het aantal reizigers. Verder veel reizigers moeten aanspreken op gebruik mondmasker met het meest gehoorde antwoord, ik heb het zo benauwd en ik zit hier alleen.

Hierna ben ik de late dienst ingegaan. Toch wel een verschil qua mondkapjes. In 1 dienst heb ik 3 man moeten aangeven uit te stappen en een kapje te regelen. Het aantal cols, sjaals en andere oplossingen kom ik niet erg vaak tegen gelukkig. 

Sinds de mondkapplicht pas 1 reiziger met gelaatsscherm tegengekomen, dus dat valt nog best mee.

Het verschilt echt in het land waar je bent. Ik schrijf me onderhand blauw aan uitstellen, je kan zeggen dat er een deel begonnen is met orde op zaken te zetten. Ook weer meer ingangscontroles met collega's VenS kunnen draaien en we hopen er signalen mee te geven. 

Reacties die ik van reizigers krijg zijn heel positief, blij dat we er weer zijn, nu alleen kijken hoe lang het kat en muis spelletje blijft wat betreft het correct dragen van de mondkap, want er komt een tijd dat er gewoon voor geschreven zal gaan worden. Hopen dat we dat punt niet gaan bereiken.

Ondanks al het aanspreken, krijg ik gelukkig weer positieve energie en krijg ik weer lol in mijn werk. Kijken of dit door blijft zetten.

Aangezien ik maar een klein radartje ben in het geheel, was ik toch best blij om weer eens onder mijn reizigers me te begeven. Ik spreek alleen voor mezelf overigens.

Ook ik moet erg wennen aan de beschermingsmiddelen. Zelf heb ik vandaag mijn hele dienst het gelaatsmasker gebruikt. Halverwege de dienst merkte ik hem al bijna niet meer op. 

Aangezien ik nu dus geen veredelde sleutelaar meer ben, flink door de treinen gegaan en reizigers aangesproken op de mondmaskerplicht. Ik zag veel verkeerd gebruik, een reiziger vond me te serieus bezig met me werk en een aantal die beweerden het niet te weten. Voor een eerste dag heb ik alleen gewaarschuwd en reizigers verteld waar het masker te kunnen kopen. Sommigen vinden het ook erg lastig een aanwijzing op te volgen. Tja, das nu eenmaal de realiteit. 

Ook te maken gehad met een zwerver (als ik de persoon daaronder mag scharen) die in de volle zon sliep op het perron. Op een onderstation. Zeer bijzonder is zoiets te noemen.

Ik kreeg veel meldingen dat het kapje benauwend is. Daarom ook belangrijk dat we door de treinen gaan en ik hoop dat mijn collega's snel gaan volgen. Juist ter controle of de climat control werkt en anders de luchtverversing.

Al met al voelde ik me weer meer in mijn element, maar eigenwijze reizigers blijf ik nog wel tegenkomen. De boetes gaan vanzelf volgen. Zit ik daar op te wachten? Nee, maar het feitb dat wij Nederlanders altijd vinden dat er uitzonderingen moeten zijn, daar word ik onderhand zo moe van. Ik zou graag eens van plek wisselen. Ook de kortere lontjes, we mogen niets meer zeggen, nee tuurlijk niet, want hoe durft een HC me op regels te wijzen. De HC wordt veelal laag ingeschaald, tot er iets gebeurd en men ziet wat het werk exact inhoud. De openbaring volgt, dus ik hoop straks op nette reizigers die de regels gewoon volgen.

Ik ben wel bang voor escalatie onderling tussen reizigers. Ik weet 1 ding zeker, ik spring er niet tussen, ik ga achteraf wel de BHV-er spelen. Deze vrees heb ik door de kortere lontjes. 

Het is fijn om weer mijn werkzaamheden op te hebben kunnen pakken, het kat en muis spel spelen, hoort er allemaal bij. 

Benieuwd naar de komende diensten van de week.

Een vroege dienst gedraaid, de 1e van 3. Het viel me op dat het weer een stuk slechter was dan een aantal dagen ervoor. Sinds een week loop ik weer te leuren met een kleine rugtas. Ik was juist blij geen tas meer nodig te hebben, maar met de huidige protocollen ontkom ik er ff niet aan.

Het slechte weer zorgde voor geen fietsen in mijn treinen. Wat een rust is dat. De dienst was kort en met een collega toch 2 treinen gecontroleerd. Zeg maar tussen de 45 a 60 man gecontroleerd, waren 4 uvb verder. 2 man met verkeerde rijrichting, dus das best veel op dit aantal reizigers. 

Ik zal het maar niet hebben over de reizigers die we aan hebben moeten spreken over de mondkap. Dit gaat niet lang meer duren of de eerste boetes gaan komen. Een reiziger die het in zijn hoofd haalt na 2 waarschuwingen nog niet te luisteren, daar ben ik onderhand klaar mee. 

Ik mis het gezeur over voeten op de bank. Ben ze niet tegengekomen vandaag. 

Komen steeds meer meldingen over vervoersbewijzen en vragen, waardoor ik het idee heb dat meerdere collega's de controle aan het oppakken zijn. 

Ik begin aan mijn gelaatscherm te wennen. Toch wel fijn dat ik hem op het perron ff af mag zetten. Het mondkapje nog niet gebruikt, heb er 5 bij me, mocht mijn scherm sneuvelen.

Benieuwd naar de dag van morgen. Zit op andere lijnen.

Weer een aantal diensten verder. Ik kom steeds meer in mijn oude gewoontes terug. Het geeft mij enorm veel energie. 

Het kat en muis spel met de mondkapjes blijft, net als het spel tussen de doorgewinterde zwartrijder. Ik probeer elke trein te knippen, je merkt dat de reizigers dat prettig vinden. Dat geeft mij dus energie.

Wel zie in een toename van aanrijdingen. Ik was er al bang voor. Ik probeer hier er te zijn voor de betrokken collega's, als ze daar behoefte aan hebben en natuurlijk de reizigers die hierdoor langer onderweg zijn.

Ik zie ook weer meer aspiranten, leidingevenden op de trein, zoals het ook was voor corona. Ik ben echt blij dat we door die 2,5 maanden heen zijn. Ik mag alweer ruim 5 weken mijn sport beoefenen en dan pas merk je wat je mist als je iets niet mag. 

Het gelaatsscherm dat ik gebruik, is al bijna tweede natuur. Toch blijft een mondkapje binnen handbereik, je weet het maar nooit. Ik houd niet zo van dat soort verrassingen. Hoe snel je aan iets kan wennen, echt niet te beseffen. 

Het is wel wat drukker geworden, maar ik heb nog geen dilemma's gehad iig. Dat scheelt enorm. Nu een soort van weekend. Ff weer de batterij opladen. Das nu eenmaal menselijk.

Ik mocht vandaag erg vroeg beginnen en had het bekende rondje om de kerk. Ik had het geluk alleen maar stoppers te hebben. Het was rustig in mijn treinen, opvallend was dat iedereen ruimte voor mij maakte voor in- en uitstappen. 

Het meest opvallende waren de 2 vogels op station Boxtel. Zelfs die volgen het RIVM advies op...😂

 

De eerste zaterdag na de afkondiging van de versoepelingen. Vandaag rust, maar die ene dag merkte ik direct dat het een stuk drukker was. Ben een aantal actiekaartjes tegengekomen (degenen die dus verlengd zijn), keuzedagen en ik kreeg veel vragen over de samenreiskorting. Toch weer te maken gehad met 2 reizigers zonder mondkapje en 1 reiziger met een fiets. Tja, regels zijn lastig. Een van de mondkaploze reiziger wilde de trein niet uit om een mondkapje te regelen, dus die is voorzien van een bekeuring. Als je kansen krijgt om een fout te herstellen en dat doe je niet, tja, vul zelf maar in. Voor je het weet ben je weer een racist, echt, wat word ik daar moe van onderhand. Ik mag totaal verrot gescholden worden, men vindt het normaal om met overtredingen weg te komen en direct komen er weer vooroordelen de hoek om. Kijk eerst wat de aanleiding is.

Soms tref ik kinderen met een Kids Vrij abonnement, die alleen reizen. Als ik aangeef dat dat niet de bedoeling is, zegt het kind vaak, maar mijn ouders zeggen dat het goed is. Heb ik zin om een kind, dat normaliter voor 2,50 euro kan reizen te gaan bekeuren? Nee, niet echt. Daar haal ik geen voldoening uit. Als een kind geen respect toont, dan kijk ik wel verder wat ik ga doen.

Gisteren gelukkig ook een collega getroffen, die graag de trein controleert, daar hebben we dus goed gebruik van gemaakt met in elke trein wel een UVB. Ik hoopte dat het niet zou zijn en dat iedereen een geldig kaartje had. 

Ik heb weekend en we gaan met frisse moed dinsdag weer verder 😁.

Ik ben weer 2 diensten verder, gisteren ook weer en soort 9-17 dienst en vandaag een echt vroege.

Je blijft merken dat er meer leven komt op de stations. Geen idee of alle reizen noodzakelijk zijn, maar er gaan stiekem wat meer winkels open op de stations. 

Wat je nog steeds ziet is het gewoontedier in de mens. Op den duur zijn we gewend om bv de zitplaatsen naast het raam te kiezen. Steeds meer treinen zijn bestickerd, ook op plaatsen waar we echt even onze wenkbrauwen fronzen van, hoezo daar een zitplaats. Ook die signalen geven collega's gelukkig door.

Ik voel me wel echt een kleuterjuf, zeker met het fietsverbod. Deze twee diensten toch weer 3 reizigers met fiets aangesproken en niet meegenomen. Meest gehoorde antwoord: ow, dat wist ik niet. Van een collega gehoord dat hij een groep fietsers ook heeft aangesproken en niet meegenomen.

Het mooiste antwoord wat ik vandaag hoorde: ik kon inderdaad geen fietskaartje kopen. Had geen idee, dacht dat het nu gratis was. 

Ik vind het echt niet tof mensen te moeten laten staan, maar het fietsverbod is er niet voor niets. Zo zie je steeds meer fietsen die gedumpt worden op het perron, waarbij ik me afvraag of het wel hun eigen fiets is. 

Reputatie 7
Badge +3

Je bent niet de enige die zich afvraagt hoe het straks met die anderhalve meter moet.

https://www.gelderlander.nl/dg-werkt/frie-58-is-conducteur-hoe-moet-het-met-die-anderhalve-meter-als-het-weer-drukker-wordt~ae168c59/

 

Maar dit vind ik wel lief en heel leuk gedaan.

 

Persoonlijk vind ik de vakbonden te kort door de bocht gaan door alleen over cruciale beroepen te spreken. De mantelzorger hoort hier ook bij, reizigers die bv naar het ziekenhuis gaan. Als we dit zouden realiseren, apart vervoersbewijs, hoe ga je dit allemaal veilig na? Ik ben benieuwd wat er allemaal uit gaat komen.

Vandaag weer de 1e van 4 late diensten die ik mag draaien. Ik had veel pauze en dat maakt een dienst niet altijd leuker.

Toch mocht ik vandaag weer 1 fietser op het fietsverbod wijzen. De reiziger bleef correct en baalde. Als je het echt niet weet, snap ik zoiets heel goed. Ik kan alleen niet nagaan of het echt klopt.

Ook weer eens de randstad mogen opzoeken en wat schrok ik daar van reacties. Reizigers die elkaar geen ruimte gunnen, ik word totaal verrot gescholden, omdat ik iemand wijs op de afstand. De lontjes zijn echt kort, maar de agressie zal komende tijd niet gaan afnemen vrees ik.

Mooie momenten kom ik nog wel tegen. Leuke gesprekken met collega's en reizigers. Dat gaat echt terugkomen. Een andere reiziger schrok van de reacties. De korte lontjes, ach, ik vertelde hem dat ik erg goed ben in melden. Pas dan is duidelijk wat er daadwerkelijk speelt allemaal. 

Je ziet genoeg reizigers die heg besef niet hebben, waarom ze niet naast elkaar mogrn zitten. Ook daar krijg je mooie gesprekken mee, maar soms is men pislink erover en dan hoef ik hier niet te vertellen wat er gebeurd. Op dat gebied is mijn incasseringsvermogen gegroeid. Nadeel is wel dat ik minder tolerant begin te worden. Ik ben allergisch voor het stuk: "Oh, maar dat wist ik niet". 

Ik kan niet nagaan of het waar is en de huidige periode zorgt er nu voor dat ik daar nu echt anders in sta.

Het is voor mij ook de laatste week zonder mondkap. Ook ik zal eraan moeten geloven en ik ben nu al benieuwd naar alle smoezen. Wie is er origineel, wie niet. 

Ik ben ook benieuwd hoe het zal zijn, een dienst van ruim 8 uur met mondkap. Ik heb mijn instructie hoe ermee te werken al gevolgd. Deze week komen de werkinstructies, vandaag wederom bericht over gehad. Ik ben heel erg benieuwd.

Ik zag ook al dat ef groene stickers ineens van plek zijn gewijzigd. Men heeft geprobeerd ze eraf te halen en een nieuwe plek te geven. Tja, je moet je ergens mee vermaken.

Ook vraag ik me weleens af, al die mensen die me uitschelden, hoe zouden die het vinden als we de rollen om gingen draaien? 

Ik ben bijna klaar met dienst. Ik hoop het nu rustig te houden.

Vandaag was het een heel ander soort dag. De treinen waren wat drukker, maar niet te druk. In veel gevallen de reizigers getrakteerd op een controleronde. 

Waren een paar reizigers die zonder mondkap in de trein zaten, maar in bijna alle gevallen er wel eentje hadden. Eentje had er geen bij en had ook geen kaartje, tja, dan houdt het wel op. 

Ook weer sjaals, cols ed tegengekomen en dat werd ook netjes opgelost door de reizigers. Wel een flinke discussie gehad met een reiziger over het gelaatsscherm. Waarom wij NS-ers wel zijn uitgezonderd en reizigers niet. Aangezien ik maar een toezichthouder ben en niet in Den Haag zit, ben je bij mij echt aan het verkeerde adres om een wet te veranderen, of waar dat ook in staat geregeld. Onze gelaatsschermen zijn echt groot, je kan niet zomaar je hoofd draaien zonder het scherm tegen je schouder te krijgen. Ik hebgeadviseerd om een proefproces erover te beginnen, want veel meer kan ik niet betekenen vrees ik.

Discussies zijn niet erg, maar het is lastig als een regel vaststaat, want ik kan daar niet ff omheen bouwen. Als ik in burger met de trein reis, mag ik ook geen gebruik maken van het gelaatsscherm. 

Ik kom ook echt mooie mondkapjes tegen. Men wordt steeds creatiever.

Positief opgevallen is, dat ik geen enkele fietser in de trein heb gehad, die ik geweigerd zou hebben. 

Wel weer een paar voeten op de bank gehad, dat kwam wel ff langs. Ik miste het al, maar ik merk nu datvik het toch niet echt miste.

Morgen op het ICD traject, dus ik ben benieuwd.

Badge

Ik denk niet dat de gebeurtenissen van het vorige weekend zich herhalen.


Ik help het iedereen hopen want ik zie weer veel meldingen van dagjesmensen die met fietsen in de trein staan voorbij komen van collega’s.  Dat het aantal doden in Nederland nog steeds oploopt maakt blijkbaar op veel mensen nog geen indruk. 

Zelf zou ik nu absoluut niet met het OV gaan, het is dat ik werk als machinist maar mij verder niet gezien in het OV.  Zo en zo vermijd ik zoveel mogelijk de contacten met anderen buiten mijn gezin.

En als ik nu iets nodig heb dan betaal ik de verzendkosten wel extra als ik daarvoor niet naar de winkels hoef, alleen de supermarkt bezoeken we nog.

Ik merk op dat het drukker begint te worden in de trein. Ik zie, of eigenlijk ik hoor reizigers vertellen dat ze vaker naar kantoor moeten, ik zie ook dat er af en toe een actiekaart, die eerder verlengd is wordt ingezet. Ook keuzedagen kom ik weer tegen en het gros van de reizigers houdt zich netjes aan de mondkapplicht. Wel blijft het kat en muis spel om hem goed op te zetten. Vaak is 1 blik van mij blijkbaar voldoende. 

Ik begin steeds meer leuke conversaties te krijgen, merk niet op dat ik een gelaatsscherm draag, maar ik mis echt de gelaatsuitdrukkingen. Ogen zeggen veel, maar de mond vaak meer.

Het fietsverbod wordt redelijk goed nageleefd, maar ik blijf toch heel af en toe een fietser weigeren. Das niet leuk, maar het is ff niet anders. 

Ik merk ook op dat ik veel verbazing zie dat ik controleer. Neem geen kaart aan en het scannen gaat me goed af. Je krijgt zo toch een ander contact met de reiziger.

Wel zie ik vaak als men iets wil zeggen, hun masker afzetten om te praten, juist, liever niet.

Plezier, dat heb ik zeer zeker weer. Blij terug te zijn als HC op de trein.

 

Na een aantal dagen vrijaf te zijn geweest, mocht ik weer aan de slag. Ik merkte dat de ochtendspits al drukker werd, maar de daluren waren zelfs drukker dan de ochtendspits 😔. 

Ik merk wel op dat de groepsdruk werkt. Veel reizigers dragen hun mondkapje goed, iig als ik langs kom. Soms denkt men ermee weg te komen door hem snel goed op te zetten, maar ik ben wel wat gewend. 

Toch weer een eigenwijze reiziger gehad zonder mondkapje, had de kans gekregen om het volgende station het te gaan regelen, maar helaas, de kans werd niet benut, dus het enige wat nog kon was een bekeuring. 

Ik ben vandaag ook weer een groepsticket tegengekomen. Een groep vriendinnen, die blij waren weer op pad te mogen. Je zag dat men er zin in had en geen gezeur met de mondkapjes. Ik was blij verrast. 

De bezetting tweede en eerste klas is groot. Benieuwd hoe dit verder gaat lopen. Ook weer een bedelaar aan boord gehad, niet de bekende zakdoekjesleggers, maar iemand die het niet breed heeft gehad denk ik. 

Ik heb in mijn trein voldoende te doen nu, kan heerlijk mijn werk doen en veel reizigers zijn weer blij me te zien, ik word nu geregeld door vaste reizigers herkend, zelfs al aan mijn stem word ik weer herkend 🥺. 

Ik had deze drukte iig nog niet verwacht. Er was nog voldoende plaats om afstand tot elkaar te houden als men dat had gewild. Benieuwd naar morgen, hoe druk het dan wordt.

Reputatie 7
Badge +3

Dat ben ik uiteraard volkomen met je eens,@Momo. Mijn opmerking bedoelde ik alleen m.b.t. mensen die zeggen zich aan de regels te houden en toch bezwaar hebben tegen verdergaande regels als gevolg van anderen die zich niet aan de regels houden. Ik denk dus zelfs dat die mensen zich eigenlijk al niet echt aan de regels houden en nog dingen doen die niet strikt noodzakelijk zijn. Juist daar heb ik een probleem mee, want uiteraard willen we deze crisis zo goed mogelijk bestrijden én zo kort als daarvoor noodzakelijk is maatregelen nemen, maar zeker niet onnodig langer. Extra verlenging van maatregelegen als gevolg van slechte naleving, zou ook ik zeer jammer vinden.

Ik ben iemand die zich zo goed mogelijk aan de regels probeer te houden, maar het niet fijn zal vinden als de regels strenger worden, vanwege hen die lak aan alles hebben. Waar ik eerst druk was met werk, vrijwilligerswerk, sport, theaterbezoek, volkstuin en gezin/familie, is mijn wereld nu beperkt tot mijn huis, een supermarkt, de volkstuin en dat alles in een straal van 2 km.

Ik zal het echt niet fijn vinden als ik niet meer naar mijn volkstuin mag (dus straks niets te oogsten heb, omdat ik niets heb kunnen planten/poten/zaaien) omdat anderen het nodig vonden om hun frisse neus op grote afstand van hun huis te halen en/of gezellig in grotere groepen bij elkaar waren.

 

 

Vandaag heb ik weer echt een dienst gehad, waar ik bij mezelf te raden moest, hoe ermee om te gaan. Mijn lontje is na 4 dagen veel korter geworden, frustraties heb ik veel en allemaal door deze vreselijke crisis. De maatregelen begrijp ik, maar dat er zoveel misbruik word gemaakt niet.

Waar word ik dan gelukkig nog wel vrolijk van? Van die reiziger waar je het voor doet. Die zich veilig voelt in jouw trein. Die jongeman, die sinds carnaval zijn ouders niet gezien heeft, nu toch met een bos bloemen daar op afstand op bezoek gaat. Voor die onderwijzer, die wekelijks toch materiaal moet maken om op afstand les te kunnen geven. 

Ik had gehoopt dat de maatregelen wat versoepeld zouden worden. Mijn haar schreeuwt om een knipbeurt. Helaas zal het wel een staart worden als het nog veel langer duurt.

Wat mij ook opvalt, is hoe onze collega's zelf hun cabines grondig poetsen. Ik sta versteld. Zo ben ik ook benieuwd hoe onze 1,5 meter in de trein vormen gaat aannemen. Ik heb echt nog geen beeld erbij waar ik aan moet denken. Gaan er stoelen uit? Geen idee.

Reizigers, die het normaal vinden om na een aanwijzing doodleuk toch weer te fietsen op het perron, er zou maar eens een ongeluk gebeuren, dan is de wereld te klein. Egoisme is iets wat je veel ziet helaas. 

Komend weekend even nagaan of ik rijdende dienst heb. Nu ben ik nog bezig met de laatste loodjes.

Mijn geweldige collega's van de wal in Eindhoven. Ik mis hun ook 😔, net als de reizigers, de problemen waar we oplossingen voor kunnen vinden, die smartphone die vergeten is en zijn eigen verhaal verteld... 

Heeft er iemand ms een tijdmachine, waardoor we deze crisis sneller door komen?

@Deventer 

"Leuk vinden" zie ik meer als waarderen. Ik ben een HC in een groter geheel en dat weet u als geen ander. Ik spreek in dit topic voor mijzelf en niet voor collega's. In andere topics staat duidelijk wat ik daarvan vind en dit topic is daar niet voor bedoeld. Een HC willen zien, is opzieken het beste, dus wat @Popeye adviseert, daar sta ik verder achter. Simpeler kan bijna niet.

Reputatie 7

Dit is toch echt het topic van Loes zelf.

Die van jou kun je hier terugvinden.

https://community.ns.nl/search/activity/topics?userid=89445

 

Posts vind je hier:

https://community.ns.nl/search/activity/reactions?userid=89445

 

Woensdag werd bekend dat er vanaf 1 juli meer mogelijk is. Ik kreeg het idee dat dat (officieel) gisteren al was. Op het station een drukte, die ik lang niet gezien had. 

We hadden te maken met grote problemen in Limburg, dus ik ben in mijn dienst zeker 4x bijgestuurd, dus dat ik ineens op andere treinen werd gepland. Er waren grote problemen om wissels en seinen te bedienen, tja, dan houd het op. Ik begreep van reizigers dat vanaf 14 uur er al problemen waren en reizigers niet begrepen rond 17 uur dat er geen alternatief vervoer was. Ik weet ook niet alles, maar ik had wel te doen met de reizigers. Niet degene die me verrot aan het schelden was. Alsof ik de schuldige ben..…

Ook weer een fiets moeten weigeren helaas, op zich zou ik blij zijn als dat wat normaliseert. Dus dat we op een slimme manier fietsen mee kunnen nemen.

Ik merk op dat reizigers zo langzaamaan weer wennen aan onze aanwezigheid in de trein. Ik hoor verschillende signalen over controles en zichtbaarheid.

Al met al had ik vandaag wel een voldaan gevoel toen ik na dienst thuis kwam. Daar doe ik het absoluut voor.

Ik moest vandaag weer schakelen van de late dienst naar een soort 9-17 dienst. Ik merkte wel op dat het drukker was in de trein dan de dagen ervoor. Aantal bestickerde treinen al gehad, steeds meer mondkapjes zie je, maar je merkt ook dat een deel van de reizigers niet wil begrijpen dat het stom is om voor de deur te staan om in te stappen als er uitstappers zijn. De blikken die ik dan krijg, niet fijn. 

Eerder al geschreven dat ik een fietser heb geweigerd en dat was de enige deze dag. De scheldkanonade die ik erbij kreeg, was niet mals. 

Op Utrecht met verbazing gekeken dat reizigers niet lezen. Bij een winkel binnen gaan wat de uitgang is, contant willen betalen, terwijl dat duidelijk beschreven is. 

Benieuwd naar de komende 2 dagen. Het zal me benieuwen.

Reageer